Posts tonen met het label verjaardag. Alle posts tonen
Posts tonen met het label verjaardag. Alle posts tonen

vrijdag 20 mei 2016

Plus one

Mijn lief is jarig vandaag.

Ik weet dat hij liever niet te veel op de blog verschijnt of ter sprake komt, dus ik respecteer dat. Maar vandaag, op zijn verjaardag, wil ik het toch eens over hem hebben. Of toch vooral over wat hij voor mij betekent.
Ik heb deze blogpost al enkele weken in concept staan, maar behalve de titel bleef hij blanco. Ik kan het zo moeilijk verwoorden! Maar hier toch een poging.

Hij is mijn rots in de branding. Zonder hem voel ik mij verloren. Dat is soms heel tastbaar: wanneer ik alleen thuis ben met de kindjes en ik heb een lastig moment, dan denk ik meestal gewoon "was hij maar hier". En dan val ik hem ook lastig op whatsapp met mijn zagerijen, sorry lief! ;-)

Ik ben een betere mama dankzij hem, want hij is een fantastische papa.

Ik hou zo van zijn ambities, gedrevenheid en passie. Iets wat ik zelf soms meer zou willen hebben.

Ik word soms verplicht te reflecteren over mezelf en ik kan dat wel gebruiken.

Ik kan smullen van zijn kookkunsten!

Ik voel me beter in mijn vel en heb meer zelfvertrouwen dankzij hem.

Ik heb mijn soulmate gevonden, want wij zijn echt wel allebei wandering souls. We delen dezelfde dromen, twijfels, levensvisie. Het is erg fijn om zo iemand tegenover je aan tafel te hebben 's avonds na een zware dag.

Ik leer constant dingen bij. Een boor hanteren, milieuwetgeving, het binnenwerk van een horloge, takken verhakselen, geduldig zijn, berusten in dingen,...

Ik mag mij gelukkig prijzen dat hij zoveel geduld heeft met mij en mijn zoektocht naar een nieuw evenwicht in ons gezinsleven. Ik heb soms lastige momenten en dan moet hij het ook bekopen. Nogmaals: sorry lief!

Ik vind het erg bewonderenswaardig hoe hulpvaardig hij is en hoe hij altijd voor iedereen klaarstaat.



Sinds we kinderen hebben, is er minder tijd voor elkaar. We hebben een druk sociaal leven met familie en vrienden, maar er zijn weinig momenten voor ons 2. De weekavonden na een drukke dag, wanneer de kindjes in bed zitten en wij van pure uitputting vroeg in bed kruipen, tel ik daar dus niet bij. We moeten er wat meer over waken om tijd "samen alleen" door te brengen en dat ook echt inplannen. Een mooi voornemen, daar moet het geen nieuwjaar voor zijn!

In de tijd dat de eerste vrienden aan het trouwen sloegen, was ik nog een (niet zo happy) single. Ik vond de "plus one" op de uitnodiging confronterend en kon erg verdrietig worden van de (uiteraard onbestaande maar in mijn hoofd wel aanwezige) lege stoel naast mij aan tafel, alleen tussen al die koppels.

Sinds ik hem ken, heeft dat verdriet plaatsgemaakt voor geluk en een klein beetje voor angst. Angst om hem ooit te verliezen.

Mijn rots.
Mijn soulmate.
Mijn plus one.

zondag 20 maart 2016

Brief aan mijn liefste kleuter

Liefste Joanna,

Hoewel je nog naar de peuterklas gaat, word je vandaag officieel een kleuter.
3 jaar, wat een feest!

Voor het eerst ben je je erg bewust van je verjaardag. Daar zit school natuurlijk voor iets tussen. Je kijkt al heel lang uit naar deze dag en je bent dan ook in topvorm. Het was even spannend, want enkele nachten geleden werd je weer het slachtoffer van microbes. Een keelontsteking deze keer, maar we waren er op tijd bij en de antibiotica doen intussen goed hun werk. Gelukkig maar!

Je bent het voorbije jaar enorm geëvolueerd.

Je praat in volzinnen, bijvoorbeeld. Die vertonen nog veel schoonheidsfoutjes maar dat is vooral gewoon schattig. Je leert heel snel en pikt onze verbeteringen meteen op. Het is fantastisch om effectief conversaties te kunnen voeren met jou. Heel fijn ook ter afwisseling met de babygeluidjes-gesprekken met je kleine zus...

Ook je sociale vaardigheden worden bijgeschaafd, mede dankzij het schoolgaan.
Van nature ben je een verlegen kind, vooral in het bijzijn van vreemden. Je hecht je snel aan volwassenen of oudere kinderen die zich jouw lot aantrekken. Wanneer deze dan even uit het zichtveld verdwijnen (op school bijvoorbeeld), kan de paniek toeslaan en komen er traantjes. Dat betert langzaam maar zeker, maar jij hebt veel tijd nodig om te "acclimatiseren".
Op school is dat intussen toch aardig gelukt. Het is heerlijk om te zien dat het voor jou intussen een vertrouwde omgeving geworden is waar je graag vertoeft. Want het was in het begin wel anders. Je hield dapper vol maar de nieuwe omgeving en de nieuwe ervaringen eisten heel veel van jou. Je hebt het gewoon niet zo voor veranderingen, dat is niet nieuw voor ons.

Maar ik heb het voorbije jaar vooral veel inzichten gekregen in jouw persoonlijkheid. Dat je een klein hartje hebt, weten we al lang. Dat was als baby al duidelijk. Maar nu komen er zoveel meer facetten van jouw complexe persoontje tot uiting.

Je bent een pietje precies. Alles moet juist zijn en je gaat niet verder tot dat ook zo is.
Je hebt echt een "wiskundige" geest. Je houdt van (voor jou) moeilijke vraagstukken en van analyseren. Je wil inzichten verwerven en hebt snel door hoe iets werkt. Je telt praktisch tot 20 (mits hier en daar wat hulp), wat ik ook wel straf vind.
Je bent erg empathisch en dus ook heel lief. Je troost graag en strooit je knuffels en liefde in het rond. Uitgerekend vandaag zei je plots "Mama jij bent super mijn vriend hé" en gooide je je armen om mij heen. En dan mag mama uitleggen waarom er traantjes zijn ;-)
Zelf laat je die traantjes ook veel de vrije loop. Je huilt erg gemakkelijk en het is zelden voor de show. Je hebt dat gewoon soms nodig, die ontlading, dus ik laat je doen. Je bent duidelijk een gevoelig en emotioneel meisje, huilen mag!
Je bent ook snel op je teentjes getrapt en verontwaardigd. Dat wordt ongetwijfeld een werkpuntje tijdens het opgroeien ;-)

Ik kan nog wel even doorgaan, maar ik denk dat het duidelijk is. Ik vind het heerlijk en vooral uitdagend om je elk jaar wat beter te leren kennen. Een extra mensje in huis met een eigen willetje en eigen ideeën. Je doet mij nadenken over mijn leven, mijn gedrag, mijn eigen karaktertrekken,...

Jij maakt mij een beter mens.

Lieve kleine muis, langzaam maar zeker ben je helemaal zo klein niet meer. Steeds vaker zeg ik "mijn grote meid" tegen jou. Vaak blink je dan van trots, maar heel soms wil je ook nog eens mijn kleine meisje zijn. Dan zeg je "nee mama, ik bent een kleine baby" en moet ik je knuffelen en wiegen. En ik, ik geniet. Want ook al ben je nu grote zus, ik wil ook af en toe nog eens mama zijn van mijn kleine Joanna.

En zoals elke avond bij het slapengaan, fluister ik in je oor "Ik houd heel veel van jou".
En jij knikt, knuffelt je doekje en doet vol vertrouwen je oogjes dicht. Klaar voor een nieuw jaar vol avonturen.

Gelukkige verjaardag, lieve schat!!!

xxx,

je mama.

PS: vandaag was jóúw dag en die vierden we op gepaste wijze. Hierbij enkele sfeerbeeldjes. Raad eens welk thema ;-)

Breakfast for champions!

Chance dat er mensen zijn die dat wél kunnen

Pretoogjes!

Met auto's scoor je sowieso


Met boeken ook

En met Olaf zeker!




vrijdag 18 maart 2016

Het leven met ons viertjes - week 23

De weken vliegen hier voorbij aan lichtsnelheid.
Niet onlogisch met 2 voltijds werkende ouders, 2 kleine kindjes en renovatiewerken in huis.
Weekend? Wat is dat?

We werken en we zorgen voor en we werken nog wat. We eten af en toe iets en slapen ook een beetje.
En gelukkig stond er sinds lang nu en dan wat tijd voor ontspanning geblokkeerd in onze agenda. Lang leve de planners (ik dus!).

Fase 1 van de werken is afgerond: onze eetkamer, zitkamer en gang (boven en beneden) werden geverfd, met hulp van een super deluxe schilder. Zelf hadden we het nooit zo snel en zo goed gekund! De leefruimtes werden gespoten onder hoge druk: véél voorbereidend werk maar supersnel en heel mooi resultaat.

Nog niet helemaal af maar het geeft toch een idee!

Fase 2 is het (helemaal zelf) verven van de andere ruimtes in ons huis, of toch beginnen met de muren waar een radiator tegen komt. Want fase 3 volgt begin juni: het plaatsen van centrale verwarming. Het zal er heel snel zijn, want intussen wordt het lente en vraagt de tuin ook weer wat aandacht...

Joanna is intussen wat op de sukkel. 2 weekends geleden had ze een soort van bronchitis met wat koorts en veel hoesten. Ze kwam er terug wat bovenop en de koorts verdween maar het hoesten bleef. Vannacht was het dan weer prijs: veel wakker, koorts, oorpijn,... Een bezoekje aan de huisarts later blijken de oortjes in prima staat (die buisjes werken echt goed! Er is ook veeeeel minder snot sinds die poliepen weg zijn!) maar de keel iets minder. Geen zware ontsteking maar toch duidelijk rode gezwollen amandelen en vooral heel grote klieren rechts. Vandaar de pijn aan haar rechter oortje. Intussen heeft ze de eerste dosis antibioticum binnen en ligt ze een middagdut van jewelste te doen.

Een dag of 2 geleden nog in goede gezondheid
Hopelijk is ze tegen overmorgen wat beter want dan wordt ze 3 jaar en dat wordt gepast gevierd. We maken er hààr dagje van en ik weet dat ze dat fantastisch zal vinden. Later meer!
Maandag wordt er dan ook gevierd op school. Ik maak wafels die ze kan uitdelen aan de klasgenootjes. Ik hoop dat ze ook daar van de aandacht kan genieten, want Joanna is geen held als het aankomt op veel lawaai en drukte. Op de klasfoto's zie ik haar altijd op haar stoeltje zitten wanneer de andere kindjes rond de jarige dansen. Thuis doet ze het allemaal vol enthousiasme na, maar op school (met 20 joelende kleuters) is haar dat net iets te veel van het goede. Dus ik ben eens benieuwd!



Ellie stelt het intussen prima. Ze heeft zich ontpopt tot een ware droombaby. De eerste 3-4 maanden waren best wel pittig, vooral dan door krampjes. Maar sinds een 2-tal maanden doe ik echt niets anders meer dan stoefen over hoe een gemakkelijk en vrolijk kind dat wel niet is. Sprongetjes niet meegerekend ;-) Ik geniet met volle teugen!
Ze slaapt nog altijd netjes door (van 21u tot 7u, af en toe eens tutje geven) en is overdag 99% van de tijd content. Haar zus is haar favoriete persoon; alles wat Joanna doet, vindt Ellie hilarisch. Joanna steelt graag eens de show dus speelt er gretig op in. Dolle pret gegarandeerd.
Van een lepel eten gaat bij Ellie even vlot als bij Joanna: we zijn 4 weken verder en er komt maar heel langzaam wat schot in de zaak. Maar ze zal het ooit wel leren dus ik lig er niet wakker van.

Speldjespret

Wakker liggen is trouwens even totaal niet aan de orde. Want hoewel ik heel veel aan mijn hoofd heb, ben ik 's avonds gewoon uitgeput. Mmmm hoofdkussen mmmm donsdeken mmmm... zzzzzzzzz. Het is eens iets anders!

vrijdag 26 februari 2016

Met ons viertjes - week 20

Fase 2 van Ellie's babyperiode is officieel aangebroken.
Groentenpap.
Eten van een lepel dus. Of toch proberen.
Als ze een beetje van haar zus heeft, zijn we daar wel eventjes zoet mee, met dat aan te leren. Maar Ellie heeft intussen ook al bewezen dat ze vaak erg verschilt van Joanna, dus het kan nog alle kanten uit.
We zijn nu een weekje bezig. We, dat zijn vooral de lieve dames van de opvang natuurlijk. Ik startte er vorige zaterdag mee, maar die eerste pogingen zijn vooral gewoon grappig. Overal wortelpap smeren, beetje smekken en dan uitspuwen ("wat steekt gij nu in mijn mond??"), gezichten trekken die boekdelen spreken ("dat is vergif of wa!?"), dan handjes in de mond (nog meer wortelpap overal) en dan na 5 minuten het beu zijn en dat duidelijk maken ook.
Als ik de opvang mag geloven, is er nog niet veel evolutie ;-)

Intussen geniet ik met volle teugen van onze immer vrolijke en onbezorgde baby. Wat een verschil met die eerste weken/maanden! Heel af en toe nog eens last van wat krampjes, maar verder is Ellie hier momenteel echt het zonnetje in huis.
Ook op gure winteravonden beleven we echt veel plezier samen. Kijk maar!



Intussen wordt hier thuis door grote zus afgeteld naar haar verjaardag. 
Het eerste jaar dat ze er zich zo bewust van is en er echt naartoe leeft. Mede dankzij school natuurlijk, waar elke verjaardag uitgebreid gevierd wordt.
Joanna weet perfect wat er staat te gebeuren. Ze weet dat ze 3 jaar wordt. Ze weet dat er "feest" is, zijnde gans de familie (ze somt ze dan allemaal op!) die naar het huisje van mama en papa en Joanna komt (Ellie wordt gemakshalve vergeten) om taart te eten. En dat ze kaarsjes mag uitblazen. En zingen van "piepiepiep oera!". En cadeautjes opendoen, uiteraard.
Ik moet toegeven dat ik er ook al een beetje naar uitkijk!

Joanna voelt zich intussen zodanig thuis op school dat ze haar eerste ruzie heeft gemaakt. Kleine kindjes worden groot...





Slechts 1 foutje in haar verhaal: dit jaar is het een feestje op verplaatsing. Hier thuis vieren we namelijk een ander feest.
Verffestijn!
Dit voorjaar krijgen de meeste ruimtes in ons huis een nieuw likje verf. Dat doen we zelf, op ons gemakje, muur per muur. Maar niet in de woonkamer en de gang. Daar is het hoogste punt namelijk 5 meter hoog, we komen er niet met een trapladdertje... Wel met een stelling, maar we zien onszelf in onze vrije uurtjes 's avonds geen plafond schilderen van 20m2 op 5 m hoogte. Plus die andere 180m2 muur (met veel hoekjes en kantjes) die onze woonkamer en gang rijk zijn. Toch niet met kleine kindjes in huis; dan wil je dat je leefruimte zo snel mogelijk weer bewoonbaar wordt.
Voor die 2 ruimtes doen wij dus beroep op een schilder. Die komt ons uit de nood helpen tijdens de eerste week van de paasvakantie. Ideaal, want Joanna gaat dan vaak uit logeren bij de grootouders.

Wat we wel zelf doen, is alles verfklaar krijgen. Alle muren en plafonds moeten afgewassen worden en vrijgemaakt worden en alles moet afgeplakt worden. De meubels moeten aan de kant. En dat terwijl we beiden fulltime aan de slag zijn en beide kindjes thuis zijn 's avonds. We zullen het werk dus moeten spreiden over de weken ervoor, wat maakt dat een verjaardagsfeest voor 12 personen hier thuis niet echt aan de orde zal zijn.

"Mamaaaaa?"
Grijns.

dinsdag 14 juli 2015

5 redenen waarom verjaren in de zomervakantie helemaal niet zo leuk is als je wel denkt

Allerliefste mama en papa,

alvast sorry voor onderstaande, ik weet uiteraard heel goed dat jullie daar niets kunnen aan doen en dit is dan ook geen verwijt. Love you to death 4 ever and ever, of jullie nu zomervakantiekindjes op de wereld zetten of niet!

Jullie immer liefhebbende dochter, 
Céline

PS: ik heb er hier en daar een korreltje zout tegenaan gesmeten. Leest beter ;-)

  1. Je mag op school je verjaardagstraktatie meebrengen op de laatste schooldag. Net zoals die 13 andere kinderen die in de zomervakantie verjaren. Je krijgt een kroon net zoals de helft van de klas en er wordt voor jou gezongen maar ook voor die 13 andere kinderen. Ja, dit is JOUW speciale dag. NOT.
  2. Joepie, een verjaardagsfeestje in de vakantie! Zon! Pret! Feeststemming gegarandeerd! Ware het niet dat de helft van de genodigden verstek moet geven wegens vakantieplannen. 6 kindjes op mijn feestje was een succes! Waaronder mijn zus en ook een vriendje of vriendinnetje voor haar natuurlijk.
  3. Die "Zon!" uit nummer 2, vergeet dat ook maar. Gisteren naar buiten gekeken? Uhu.
  4. Een paar van mijn verjaardagen bracht ik trouwens door in de auto op weg naar het zuiden. In de file. Toen scheen de zon wel. En was er geen airco in de auto. Yup!
  5. Ook als volwassen zomervakantie-jarige duikt hetzelfde probleem op, zeker als je halverwege de maand juli verjaart. Vind maar eens een datum voor een etentje, feestje, drink,... waar toch tenminste de helft van de mensen die je erbij wil op kan aanwezig zijn. Een ware uitdaging! #ikhaatbouwverlof
Resultaat van bovenstaande: ik hecht eigenlijk weinig belang aan mijn verjaardag. Een dag als een ander, als het ware. Leuk als er op mij geklonken wordt, maar ik hoef geen toeters en bellen en ik heb de laatste jaren ook nog weinig energie gestoken in zelf iets organiseren. Can you blame me?

MAAR

Ik ben al doodcontent om op zo'n dag omring te worden door mensen die ik graag zie en die mij graag zien. Ik krijg extra kussen en knuffels en kaartjes/berichtjes van wie er echt toe doet. En mijn dochter wist dat ik "garer" was en vond dat ik een kroon moest dragen.


Wat kan een mens zich eigenlijk meer wensen?


En wie weet organiseer ik ooit nog een knalfeest.
Als ik 50 word.
Dan zijn mijn jeugdtrauma's over mijn verjaardag misschien wat verwerkt ;-)

Maar toch, ik ben echt blij voor mijn (toekomstige) kinderen met hun verjaardagen. Niet in de grote vakantie en niet in de examenperiodes.

Par-ty!

vrijdag 10 juli 2015

Den dertiende

Ik ben totaal niet bijgelovig.
Ik kan mij dat niet permitteren want ik verjaar op een dertiende.
Nu maandag namelijk, mijn 32ste verjaardag.

(Niet gelogen, ik moet soms echt uitrekenen hoe oud ik ben/word. Ik ben daar to-taal niet mee bezig...)

Vervang 40 door 32: it's funny because it's true!

Daarenboven is dochter 2 ook uitgerekend op een dertiende, die van oktober.
Dat maakt dat ik maandag niet alleen 32 lentes jong word, maar ik ook exact 6 maanden zwanger ben.

Twee keer feest jong!
En dat vier ik die dag met twee meetings, achter elkaar dan nog. Zware meetings met garantie op hoofdpijn achteraf.

Hiep hiep hiep... hoera!

Om dat toch een beetje te compenseren, klink ik vanavond alvast met mijn liefste vriendinnetjes op mijn verjaardag en ga ik morgen met mijn liefste lief en dochter ontbijten bij Julie's House.
En met het mooie weer dat ze beloven voor morgen, ga ik voor een topdag. Misschien een fietstochtje in de namiddag met de nieuwe elektrische fiets en de fietskar (jaja!) richting buurtfeest hier in Zwalm bijvoorbeeld.



Bedenk ik net: niet alleen word ik maandag 32 jaar (3 maal 2 = 6) en ben ik 6 maanden zwanger, het is dan ook nog 6 weken tot mijn vakantie/zwangerschapsverlof (ja, ik tel een beetje af).

Die dag kan duidelijk niet meer stuk, meetings of niet!

donderdag 2 april 2015

Veel blabla #4 en party pics in willekeurige volgorde

Joanna leert nu snel woordjes bij, er komt echt vaart in! Nu ze de smaak te pakken heeft, babbelt ze ook voortdurend. Voort-du-rend, haar kwebbeltje staat geen 2 seconden stil!
Waar 2 jaar worden al niet goed voor is...


Een bloemlezing van de woordjes die er de afgelopen weken bij kwamen...

ak = acht. Joanna is dol op tellen en kent een deel van de telwoordjes tot 10. De juiste volgorde, dat is andere koek ;-)
appetie = ipad, ik weet niet waar ze het haalt
Adine = Nadine, onze onthaalmoeder
ben je? = waar ben je, roept ze wanneer ze iets/iemand zoekt
bauw = blauw, ze is een beetje geobsedeerd. Soms weet ze heel goed wat blauw is, soms is ze wat te enthousiast en is alles blauw. Maar haar "bauwe tut" weet ze altijd te vinden.
bad
bavo = bravo, gewoonlijk voor zichzelf
jas
kaak (om een kusje op te geven)
kaan = kraan, als in hijskraan en consorten, niet die waar water uit komt, dat is niet spectaculair genoeg
kaki (ipv het vroegere kaka. Beter dan "kak", wat ze ook een tijdje zei...)
kgggg = kriebelen
kok = klok
amaaai (als alternatief voor waaaaw)
mammie = mijn schoonmoeder, maar ook Bambi, sinds enkele weken haar dikke vriend
mooi (dan gaat het vooral over kleren. Joanna ziet het meteen als ze iets nieuws aankrijgt ("moooooi!") en glitters, strikjes en andere meisjesdingen kunnen ook altijd op veel enthousiasme rekenen.)
nat
neew = sneeuw
neus
nog
oog
ook
omi = mijn oma dus haar overgrootmoeder
op (wanneer haar flesje melk leeg is)
pak (wanneer ze gepakt wil worden)
pap
poep
ses = zes
tee = twee
thuis
tie = drie, denk ik
tien! (altijd het laatste telwoord van haar reeksje, hoe kort of hoe lang dat ook is)
uis = huis
uit (de tv, de ipad, haar schoenen, haar kleren,...)
vaf = vijf
vis
vof = haar pantoffels of "slofjes" zoals wij zeggen
zee
zas = zand

Klein Bumba geluk
Er is ook een opmerkelijke verbetering bij de woordjes die ze al kende: auko werd auto (na eindeloos verbeteren), kaj is intussen kij of soms zelfs kijk (na nog meer verbeteren), stout ipv tout, stappen vervangt tappetappe, enz...

Ze doet ook echt haar best om zinnen te zeggen in plaats van losse woorden en lost haar gebrek aan woordenschat creatief op door tussen de juiste woordjes door wat te wauwelen, zodat het lijkt alsof ze prachtige volzinnen zegt :-)
Ik denk dat ik hier binnen enkele maanden dus een eerste reeks grappige uitspraken zal kunnen neerpennen!

Nog een gek weetje: ik betrap er mijzelf soms op háár woordenschat over te nemen in plaats van haar te verbeteren.
"Dat is geen bauw hé schat, dat is rood."
"Wil je op de appetie spelen?"

Pfff.
Dat had ik niet zien aankomen!

Meer peutertaal van Joanna vind je hier, hier en hier.



Born to ride

vrijdag 20 maart 2015

Kleine meisjes worden groot!

Liefste Joanna,

jij wordt vandaag 2 jaar en de wereld viert dat met een zonsverduistering, speciaal voor jou ;-)
Maar iets in mij zegt dat jij je feestje morgen een stuk leuker zal vinden! Je kreeg vanmorgen alvast een voorsmaakje...



Je bent, na meer dan een week goed ziek geweest te zijn - met 7 opeenvolgende dagen serieuze koorts - gelukkig terug de oude. 
Oef!
Voor eventjes toch, de laatste microbes zijn zeker het land nog niet uit en jou weten ze altijd als geen ander te vinden. Je rijgt de infecties aan elkaar, voor het tweede jaar op rij. Naar het schijnt moet dat vanaf volgende winter een stuk beter zijn, wij zijn benieuwd! Hopelijk klopt dat, want vanaf november ga je naar school. Slik...

Wat vliegt de tijd, kleine meid!
Ik kan met open mond van verbazing naar foto's en filmpjes zitten kijken van nog maar een jaar geleden. Het lijkt een ander tijdperk! 
Je bent intussen al lang baby af (je meet begot 91 cm, weet ik sinds eergisteren!) en als echte peuter ben je heel aanwezig hier thuis.

"Ik ben twee en ik zeg nee", het is er niet om gelogen. Sinds een paar weken beantwoord je bijna alle vragen die ik je stel met "nee mama" (of het nu een ja/nee vraag was of niet!) en zodra ik iets doe dat niet strookt met wat jij in gedachten had, weerklinkt er ook een "nee mama!". We laten het gebeuren, het is een fase en op zich doe je er niets verkeerd mee. Je wordt natuurlijk wel eens boos, maar voorlopig blijven wij van hysterie gespaard en duurt zo'n boosheid hooguit enkele minuutjes.

Dat je zo verschrikkelijk lief bent, maakt uiteraard veel goed :-) Je bent een knuffelbeestje pur sang, je komt vragen om kriebels ("kggg kggg"), je leeft enorm mee met popjes, knuffels, tv-figuurtjes of wie dan ook die pijn of verdriet zou kunnen hebben. Het is aandoenlijk om dat zorgzame karakter nu al zo prominent aanwezig te zien.

Avondlijke kriebelsessie

Maar je bent zeker geen watje. Op vlak van motoriek was je als baby al snel en dat is nu niet anders. Dat je een ongeduldig doorzettertje bent, heeft daar ongetwijfeld wat mee te maken. Je stapte alleen de dag voor je eerste verjaardag, op anderhalf stond je al te springen met 2 voetjes van de grond. Springen en trappen lopen zijn trouwens 2 van je favoriete bezigheden. Dansen vind je ook fantastisch, je doet echt al danspasjes.
Dat je af en toe risico's neemt, leert mij als mama beetje bij beetje los te laten. Instinctief zeg ik vaak "pas op" of "voorzichtig" en houd ik je hand vast, maar eigenlijk moet ik je durf toejuichen en je gewoon op ontdekking laten gaan. Vallen en opstaan, het hoort erbij. Net zoals dat handje wat vaker loslaten...

Praten, dat is een ander paar mouwen. Je begrijpt alles wat we zeggen, maar woordjes nazeggen duurt iets langer. Ik schreef onlangs een update van je peutertaaltje, intussen zijn daar alweer een pak woordjes bijgekomen. Langzaam maar zeker kom je op kruissnelheid, maar er is nog een lange weg af te leggen. Soms vertel je vol enthousiasme ganse verhalen, maar wij begrijpen er weinig of niets van. Je lost het vaak op met te tonen wat je wil, iets wat je al deed van kleins af. 
Je hebt natuurlijk geen oudere broer of zus om af te luisteren en bij de onthaalmoeder is het enige kindje dat ouder is dan jou ook een "stilleke". Maar ik ben er heel gerust in dat er een tijd zal komen dat je een echte spraakwaterval zal zijn en ik zal denken "maar zwijg nu toch eventjes" :-) Alles op zijn tijd!
En zo leer je mij opnieuw iets bij. Na dat loslaten, help je mij ook om meer geduld te leren hebben. Onmisbaar met een peuter in huis!



Lieve kleine muis, 2 jaar geleden kon ik mij moeilijk een wereld met jou voorstellen, nu kan ik mij geen wereld meer zonder jou voorstellen. Je bent deel van ons leven, deel van ons. Het leven met een peuter is intens en soms vermoeiend, maar ik zou het voor geen geld van de wereld willen missen. 

En ik wil het met niemand anders beleven dan met jou!

Gelukkige verjaardag, kleine pruts!!!

Dikke zoenen van je mama