Relax! #boostyourpositivity

Dit is de laatste uitdaging van het #boostyourpositivity project, februari is voorbij gevlogen!

Een leuk thema, ontspanning, en vooral een belangrijk thema!
De boog kan niet altijd gespannen staan...

Hoe ik ontspan?

Enerzijds zijn er de "kleine truukjes":

• Een warm bad nemen. Instant relaxen!

• Een luchtje scheppen. Letterlijk frisse lucht binnenzuigen, vergezeld van een kleine wandeling. Hoofdje legen!
• Uit eten en je laten bedienen.
• Naar de kapper gaan. Of naar de sauna. Mét massage. Aaaah!
• Joanna uit laten logeren en lekker lang in bed blijven liggen. Guilty pleasure!
• Gewoon: eten afhalen ipv zelf koken. Dat is ook al een beetje ontspannen.
• Het eerste glaasje alcohol op vrijdagavond. Dubbel en dik verdiend.
• Brainless netflix kijken om even het verstand op nul te zetten.

Anderzijds zijn er dan die paar echte ontsnappingen (of was het ontspanningen?) elk jaar, ook wel gekend als VAKANTIE. Ik vind dat iets levensbelangrijk. Idealiter neem je 3 weken na elkaar, om er écht uit te zijn. Maar dat lukt helaas zelden...

Vakantie thuis kan al eens deugd doen, maar voor mij gaat toch niets boven reizen als ultieme vorm van ontspanning. Ik heb al veel mooie reizen achter de rug, zowel dichtbij als veraf, met prachtige herinneringen.

Toen ik klein was, ging ik met mijn ouders steevast naar dezelfde bestemmingen: eerst jaren naar de zee (de voorliefde voor de kust heb ik meegekregen van thuis, it's in my blood!) en dan jaren naar de Provence, een prachtig stukje douce France. Dat laatste zit intussen ook in mijn bloed, wij gaan nog steeds minstens om de 2 jaar naar daar. En ja, ook nog soms mét mijn ouders, sinds de komst van Joanna :-)

La douce France

Ik ging als kind ook 2 keer naar Florida tijdens de Kerstperiode, bij vrienden van mijn ouders, en heb daar fantastische herinneringen aan overgehouden. Dat was pas avontuur, de vliegreizen alleen al waren overweldigend op die leeftijd. De liefde voor de States is toen allicht ontsproten.

Als twintiger, eens ik werkte (en er dus budget voor had), heb ik ook de rest van de wereld wat verkend. Marokko, de Dominicaanse Republiek, Zuid-West USA, Costa Rica, Thailand,... Ook ettelijke citytrips binnen Europa. Ik heb dus al wel wat gezien, maar zin in zoveel meer!

Bij ons thuis heerst het plan om, binnen een jaar of 10, als gezin voor enkele maanden de plas over te steken en de States te verkennen. Mijn roadtrip door Zuid-West USA met 2 vriendinnen is mij altijd erg bijgebleven, maar heeft mij vooral zin doen krijgen in meer. Volgende keer dat ik de oversteek maak, wil ik echt mijn tijd nemen om het prachtige land op het gemakje te verkennen. Mooi vooruitzicht hé?

Yosemite NP

 Misschien eindigen met wat leuke korte-termijn plannen voor dit jaar?

• Weekendje Lissabon met 3 vriendinnen. Zon, zee, strand, cultuur, shoppen,... Laat maar komen!
• 10 dagen later: midweek Istanbul met het lief. Joanna, het lieve kind, mag op vakantie bij de grootouders. Feest voor haar en voor ons.
• Eind augustus: 2 weken Provence. Joanna mag dan ook eens mee!

Stuk voor stuk momenten van ontspanning waar ik echt naar uitkijk.
En in tussentijd behelp ik mij met mijn kleine truukjes van hierboven.

Al bij al sta ik relaxter in het leven dan enkele jaren geleden, ook al is het dagelijkse  reilen en zeilen er sinds de komst van Joanna en het onderhouden van onze eigen stek er zeker niet makkelijker op geworden. Ik voel gewoon minder prestatiedruk, kan het werk meer relativeren, kan makkelijker neen zeggen zonder schuldgevoel of het gevoel van "missing out". Ik geniet meer van kleine dingen en dat is volgens mij ook deels te danken aan Joanna.

Er is zeker nog werk aan de winkel, het kan nog een stuk relaxter. Maar er is nog veel tijd ook.

Hoe ouder, hoe wijzer ;-)

Mijn conclusies bij het grote ploetermoeder debat van deze week

Na nog meer lezen en nog meer nadenken en wat discussiëren, stootte ik vandaag eindelijk op dit opiniestuk waar ik mij volledig achter kan scharen.

Het beschrijft wat ik er zelf van denk. Lees het hele stuk, niet alleen de titel, want die vind ik minder relevant. Ik steel ook even het prentje erbij :-)

"Dat Robberechts werk en gezin perfect kan combineren, heeft meer te maken met persoonlijke situatie- en karakterkenmerken dan met het gegeven dat iedereen dat maar moet kunnen." En verder: "Hoe anders is de situatie van pakweg eenoudergezinnen of mensen met een laag inkomen, die de financiële gevolgen niet kunnen dragen?"
Vinger op de wonde: het gaat over keuzes KUNNEN maken, en dat is lang niet voor iedereen het geval! Een beetje solidariteit aub, bedankt! Ik heb het niet alleen over alleenstaande ouders of ouders met kinderen met een speciale zorgbehoefte. Het gaat om zoveel andere randvoorwaarden die goed moeten zitten om keuzes te KUNNEN maken: opvoeding, opleiding, omkadering, sociaal netwerk, financiële draagkracht, en ga zo maar door.

In dit stuk wordt daar volledig aan voorbij gegaan, en dat stootte mij tegen de borst. Ik begrijp de achterliggende boodschap van de auteur, maar ik vind deze slecht (op het gemene af) verwoord. En denigrerend tegenover huismoeders. Strijken is óók werken, just sayin'.

En ook nog: "Zou dit geen werkelijke emancipatie zijn: dat we allemaal op gelijke basis kunnen kiezen wat we echt willen? Dat we een afgewogen keuze kunnen maken tussen werken en thuisblijven, zowel mannen als vrouwen?"
YEP! Daar gaat het inderdaad precies over! Dank u!

De rest moet je zelf maar lezen ;-)

En nu stop ik erover, beloofd!
Mijn ei is gelegd. Amen

Intermezzo #3

Maandag stootte ik op dit artikel in het online magazine Charlie.
Ik deelde het prompt op facebook.

En ik bleek niet de enige bij wie het aansloeg.
Intussen las/hoorde/zag ik de auteur van het stuk in kranten, op radio, op televisie.
Het mooie stuk schrijfsel ging zowat viraal.
De combinatie gezin - werk en hoe daarmee om te gaan, het lééft blijkbaar!



Het gekke is: iedereen lijkt er zo enorm mee begaan, maar weinigen doen er écht wat aan, of proberen er iets aan te doen.

Ik ook niet, for that matter. Ik sta niet op de barricades.
Ik deel dit en verwante zaken enkel op facebook, meer niet.

Waarom?
In de hoop dat iemand anders het voor mij zal doen?
Omdat het te moeilijk lijkt, de samenleving zo fundamenteel doen veranderen?
Of omdat ik eigenlijk 1 van de gelukzakken ben, momenteel toch?
Dat laatste neemt niet weg dat ik nog steeds vind dat er nog zeer veel werk aan de winkel is.

Eentje om over na te denken...

Hoe ik werk

Ik heb niet de gewoonte over mijn werk te schrijven, maar ik maak graag een uitzondering na het lezen van dit interessant stukje schrijfsel.
Want het gaat niet zozeer over mijn werk op zich, wel over hoe ik functioneer. En ik vond het best wel intrigerend, om dit interview met mezelf te doen!

Mijn job? Ik ben coördinator bij de Zorginnovatiecluster vzw. Klinkt vaag, is het niet, wel heel breed. De vzw heeft als doel de zorgeconomie in Zuid-Oost-Vlaanderen te stimuleren, heeft meer dan 50 leden uit de zorgsector en 1 werknemer, zijnde ikzelve. Ik ben dus mijn eigen baas en dat heeft bijna uitsluitend voordelen. Je kan het een beetje beschouwen als ben ik zelfstandige in loondienst. Er is veel werk, nu en als ik mijn eigen toekomstplannen mag geloven nog veel meer in de toekomst. Maar ik doe het van dag tot dag, dat werkt het best!
On the move? Ik heb een iPhone 4S van mezelf en smartphone van Nokia van het werk. Oh en sporadisch gebruik ik onze Ipad 1, voor mezelf om te lezen of voor dochterlief als lange-autorit-entertainment.
PC of Mac? Een Acer laptop van het werk (Microsoft dus), een Macbook Air van het lief en een Mac Mini van mezelf. Apple is mijn vriend, but I see other people.

Heilige apps/tools/software
Voor het werk blijft het simpelweg bij Office programma's. Outlook voor mails en agenda en verder de heilige drievuldigheid Word-Excel-Powerpoint. Die office programma's en ik, wij komen best wel overeen. Iets exotischer heb ik niet nodig om mijn werk goed te doen. 

Ik ben nogal voorstander van werk en privé gescheiden te houden, dus ik houd ook via Hotmail (tegenwoordig ook Outlook) een privé-kalender bij. Deze is gesynchroniseerd met mijn iPhone, de agenda van het werk niet. De iPhone is namelijk privé, voor het werk heb ik een smartphone van Nokia die doet wat het moet (bellen, sms'en, mailen) maar waar ik verder niet aan gehecht ben.

Daarnaast ben ik grote fan van Dropbox, dat ik zowel voor het werk als privé gebruik. 

Google Maps is ook een dikke vriend van mij. Ik heb altijd al een voorliefde gehad voor aardrijkskunde en ik ga nooit ergens naartoe zonder het eerste gelokaliseerd te hebben op Google Maps. Ieder z'n meug!

De werkplek
Als ik op de hoofdzetel in Aalst ben, dan zit ik aan een eerder ouderwets bureau in een wat verouderd gebouw. Gepersonaliseerd is de werkplek (nog) niet, gezien het niet mijn enige werkplek is en ik er dus ook niet erg aan gehecht ben.

Met zicht op mijn lievelingsjas

Als ik thuis ben (yep, ik kan kiezen waar ik werk. En wanneer ook.), dan zit ik gewoonlijk in ons bureautje. Daar staat mijn Mac mini, maar ook het bijhorend grote computerscherm, dat ik dan aansluit op mijn werklaptop waardoor ik met 2 schermen kan werken. Ik ben het zo gewend geraakt op mijn vorige job, dat ik het nu soms echt vervelend vind "maar" 1 scherm te hebben :-)
In de winter zit ik echter vaak gewoon beneden aan de eettafel (of waarom niet lekker in de zetel als ik moet lezen bijvoorbeeld), omdat die leefruimte verwarmd is. Dan moet ik niet extra stoken in de bureau. De energieprijzen tegenwoordig, weet je wel...
En ik heb ook nog een 2de bureau in Aalst waar ik terecht kan, bij 1 van onze projectpartners. Open space, moderne sfeer. Leuk ter afwisseling!

Getting things done
Korte-termijn-deadlines zetten voor mezelf, dat werkt het beste. Ik duid in mijn agenda aan wat ik wanneer gedaan wil krijgen, blokkeer halve of ganse dagen per to do en probeer mij daaraan te houden. Proberen zeg ik, want er komen uiteraard altijd onverwachtse zaken op me af ook. Maar ik ben flexibel en bouw meestal ook voldoende buffer in.
Anderzijds, wanneer de deadline niet erg strak is, ben ik soms snel afgeleid. Die pomodoro-techniek waar lilith van spreekt, ga ik dus ook eens testen!

Check!
Vroeger gebruikte ik al eens de fameuze vlagjes in Outlook om mijn to do's op te lijsten. Tevergeefs, eerlijk gezegd, ik keek er meestal niet naar. Nu heb ik in mijn Postvak In een mapje "to do" gemaakt (kan het simpeler?), waar ik elke dag in ga kijken. Dat werkt wél, om 1 of andere reden.
To do's die niet in mijn mails staan, noteer ik in mijn agenda. Wanneer ik een periode blokkeer om aan een bepaald project te werken, schrijf ik in de notities wat allemaal moet gebeuren. Werkt óók goed!

Privé gebruik ik Fantastical op mijn iPhone. Agenda & herinneringen in 1, handige app. Zeker voor die herinneringen, ik ben vaak zeer dankbaar voor het bijhorend alarmpje! Verder houd ik to do lijstjes bij in mijn notities op mijn iPhone. Heb ik altijd bij de hand, en hoewel ik vroeger een papieren agenda had, zijn lijstjes op papier nooit echt mijn ding geweest. Best wel raar voor een organisatie- en controle-freak als ik, die dus graag lijstjes maakt... Zelfs mijn boodschappenlijstje staat op mijn iPhone!



Gadget-freak?
Helemaal niet. Het is nu bijna 3 jaar geleden dat ik mijn iPhone kocht, mijn eerste en voorlopig enige. Ik vind dat die dingen, nu nog steeds, gigantisch veel kosten en ben er dan ook zuinig op. Af en toe begint het beestje het wat lastig te krijgen (de batterij buiten beschouwing gelaten, die heeft het al heel lang heel lastig), maar ik ben er dan ook mee vergroeid geraakt. Eerlijk toegegeven: het ding is onbewust een verslaving geworden, en daar wil ik wel terug van af. Ik moet daar eens werk van maken!

Het oor wil ook wat
Soms wil ik pure stilte, soms is wat achtergrondmuziek of de radio wel fijn. Toen ik studeerde, luisterde ik wel vaak naar klassieke muziek, dat bevorderde mijn concentratie. Tijdens het werk nog niet geprobeerd, misschien moet ik dat eens doen.

Boekenwurm
Momenteel ben ik bezig in "This is were they leave us", maar het wil niet vlotten.
"Us" staat klaar, maar ik geef de vorige eerst nog een kans. Ik ben geen quitter als het op lezen aankomt, ik leg niet graag een boek naast mij neer zonder het uitgelezen te hebben. Ook al is het niet echt mijn ding. Oh, en het Blogboek staat ook klaar, zoals je ziet!

Ik ben een e-readster. Hoewel ik ook heel graag een echt papieren boek ter hand neem, vind ik dat e-readen echt handig: zoveel praktischer in bed en eerlijk, de boeken zijn ook gewoon goedkoper! Mijn eerste e-books kocht ik voor onze reis naar Thailand, intussen ruim 2 jaar geleden. We trokken rond met de rugzak dus de kilo's werden zwaar beperkt. Maar een reis zonder goeie lectuur is voor mij geen vakantie, dus daar bracht de iPhone uitkomst. De iPhone, ja, ik slaag er prima in om op dat kleine scherm te lezen. Lettergrootte en lichtsterkte pas je gewoon aan. Nooit problemen mee gehad, hoewel veel mensen me vreemd aankijken als ik het vertel. 

De schone slaapster
Niet dus. Ik ben een vreselijke slaapster: het aantal nachten per jaar dat ik aan 1 stuk door slaap, van 's avonds tot 's ochtends, kan ik op 1 hand tellen. Ik slaap moeilijk in en word wakker van het minste licht of geluid of van de minste beweging. Daarenboven is onze dochter ook wel vaak wakker 's nachts.
On top of that heb ik eigenlijk veel slaap nodig om goed te functioneren. Ik ben dus constant vermoeid sinds de komst van onze dochter, al is dat in gradaties. Het went, maar tijdens slechte periodes vind ik het nog altijd erg lastig, dat slaaptekort.
Over het algemeen ga ik dus vroeg slapen (dat varieert tussen 21u en 23u) en opstaan gebeurt meestal rond 6u30. Behalve in het weekend!

Gouden raad
Dat ik meer moet loslaten. Ik krijg dat advies nog altijd, vaak. En dat is goed.
En ik doe heel hard mijn best.

En nu ga ik eens enkele apps en tips opzoeken die ik in alle andere "Hoe ik werk"-blogposts al ben tegengekomen. Merci daarvoor!