Zoooo, alweer 10 dagen geleden.
De tijd vliegt wanneer je niet weet wat eerst gedaan.
*Grijns*
Naast de normale levensdrukte, ben ik de voorbije weken namelijk ook bezig geweest met Apo'strof, mijn nieuw zijprojectje. Een idee rijpte tot een plan en onder het motto 'wie niet waagt, niet wint', breng ik dat plan nu tot uitvoering. Ik ben benieuwd wat dit wordt, ik heb er in elk geval veel zin in.
Je kan Apo'strof ook volgen op Facebook.
1 oktober start ik officieel, als zelfstandige in bijberoep dus.
Ik vier dat allicht in 1 van de prachtige thermen die Budapest rijk is.
Yep, tijd voor een korte, welverdiende pauze.
In Budapest, met 3 vriendinnen.
Even geen mama zijn,
even geen mails opvolgen,
even geen huishouden doen,
even geen groeiend to-do lijstje,
even niets moeten en alles mogen.
Ge moet niet vragen of ik er zin in heb...
Posts tonen met het label ontspanning. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ontspanning. Alle posts tonen
woensdag 28 september 2016
maandag 28 december 2015
Dit was mijn 2015
Het was een bewogen jaar met veel ups maar ook een paar downs. Zo gaat het leven!
Aan de hand van foto's - 1 per maand - probeer ik het voorbije jaar wat samen te vatten...
Januari - de maand van de mooiste verrassing van het jaar.
Een tweede keer zwanger worden bleek wat moeilijker dan gedacht, in hoofdzaak omdat ik ab-so-luut niet regelmatig bleek te zijn (je weet wel), ook niet nadat ik al maaaaaanden pilvrij was. Ik gebruikte dus al enkele maanden ovulatietesten en was 1 maand verwijderd van extra onderzoeken toen ik op 30 januari een eerste (nauwelijks zichtbare) positieve test in mijn handen had. Ik was toen nog maar 10 dagen zwanger (DPO = days post ovulation) dus eigenlijk was het nog te vroeg om te testen. Maar we gingen die avond uit eten en drinken en ik wou weten of ik aan de gin-tonic mocht zitten of niet. Dus ik dacht, laat ik al maar eens testen, wie weet. En ik mocht niet aan de gin-tonic zitten, zo bleek...
Een tweede keer zwanger worden bleek wat moeilijker dan gedacht, in hoofdzaak omdat ik ab-so-luut niet regelmatig bleek te zijn (je weet wel), ook niet nadat ik al maaaaaanden pilvrij was. Ik gebruikte dus al enkele maanden ovulatietesten en was 1 maand verwijderd van extra onderzoeken toen ik op 30 januari een eerste (nauwelijks zichtbare) positieve test in mijn handen had. Ik was toen nog maar 10 dagen zwanger (DPO = days post ovulation) dus eigenlijk was het nog te vroeg om te testen. Maar we gingen die avond uit eten en drinken en ik wou weten of ik aan de gin-tonic mocht zitten of niet. Dus ik dacht, laat ik al maar eens testen, wie weet. En ik mocht niet aan de gin-tonic zitten, zo bleek...
Et voilà, de rest is geschiedenis!
Ik testte uiteraard nog eens enkele dagen later en dan nog eens om zeker te zijn want ik kon het nog altijd niet goed geloven.
Februari - de maand van een zieke Joanna en een minstens even zieke (kotsmisselijke) mama.
Een blurry foto van een gelukkige Joanna, tussen de luchtweginfecties en oorontstekingen door. Winter 2015 was afzien voor haar (en dus voor ons), ze rolde van de ene infectie in de andere. Maar ze bleef wel altijd haar vrolijke zelf. Op deze foto had ik net voor het eerst zelf haar haar geknipt en haar een nieuwe coupe gegeven. Nooit gedacht dat ik dat nog zou doen!
Een blurry foto van een gelukkige Joanna, tussen de luchtweginfecties en oorontstekingen door. Winter 2015 was afzien voor haar (en dus voor ons), ze rolde van de ene infectie in de andere. Maar ze bleef wel altijd haar vrolijke zelf. Op deze foto had ik net voor het eerst zelf haar haar geknipt en haar een nieuwe coupe gegeven. Nooit gedacht dat ik dat nog zou doen!
Maart - de maand van de eerste lentedagen en Joanna's verjaardag.
En dan plots wordt je baby 2 en is ze eigenlijk al lang geen baby meer. Dan wil ze een mooi rokje aan en op een fiets zitten en kan ze haar kaarsje zelf uitblazen...
En dan plots wordt je baby 2 en is ze eigenlijk al lang geen baby meer. Dan wil ze een mooi rokje aan en op een fiets zitten en kan ze haar kaarsje zelf uitblazen...
April - de maand van de aankondiging en de trip naar Lissabon.
De kaap van 3 maanden was leuk - daaaag misselijkheid en geheimdoenerij - maar de trip met vriendinnen naar Lissabon was memorabeler. De foto roept warme herinneringen op aan heerlijke zonnige dagen, cultuur opsnuiven, shoppen en gewoon ontspannen. Echt vakantiegevoel!
De kaap van 3 maanden was leuk - daaaag misselijkheid en geheimdoenerij - maar de trip met vriendinnen naar Lissabon was memorabeler. De foto roept warme herinneringen op aan heerlijke zonnige dagen, cultuur opsnuiven, shoppen en gewoon ontspannen. Echt vakantiegevoel!
Mei - de maand van quality time tijdens de trip naar Berlijn.
Na het weekendje weg met vriendinnen, stond er ook een citytrip met mijn liefste op het programma. Dat vonden we een must, vooraleer kind 2 zich aandiende en we nog minder tijd voor onszelf en elkaar zouden hebben. Ik kan het iedereen aanraden, zowel de quality time als de stad!
Na het weekendje weg met vriendinnen, stond er ook een citytrip met mijn liefste op het programma. Dat vonden we een must, vooraleer kind 2 zich aandiende en we nog minder tijd voor onszelf en elkaar zouden hebben. Ik kan het iedereen aanraden, zowel de quality time als de stad!
Juni - de maand van heerlijke zomerdagen.
Juni was een zalige maand vol mooie, warme, zonnige dagen. We genoten tijdens het weekend van de vele bbq's en het daarbij horende leuke gezelschap. Joanna leefde helemaal op: buitenspeelseizoen en veel minder vuile ziektes!
Juni was een zalige maand vol mooie, warme, zonnige dagen. We genoten tijdens het weekend van de vele bbq's en het daarbij horende leuke gezelschap. Joanna leefde helemaal op: buitenspeelseizoen en veel minder vuile ziektes!
![]() |
| Tramselfie |
Juli - de maand van de Gentse Feesten en mijzelf tegenkomen.
Ik was tijdens de Gentse Feesten alleen thuis met Joanna dus we maakten er moeder-dochter tijd van. Het ritje op de tram richting feestzone vond Joanna minstens zo leuk als de feesten zelf.
Ik was tijdens de Gentse Feesten alleen thuis met Joanna dus we maakten er moeder-dochter tijd van. Het ritje op de tram richting feestzone vond Joanna minstens zo leuk als de feesten zelf.
Ik begon deze maand écht last te krijgen van de zwangerschap. Tot dan had ik wel pijn in mijn bekken (soms heel veel!) en wat andere kleine kwaaltjes, maar vanaf deze maand voelde ik echt mijn beperkingen. Eventjes slikken toch!
Augustus - de maand van onze langverwachte zomervakantie.
Die loste alle verwachtingen in. Super gezelschap, schitterend weer, zeeën van tijd om te eten, drinken, lezen, spelen, ontspannen.
Die loste alle verwachtingen in. Super gezelschap, schitterend weer, zeeën van tijd om te eten, drinken, lezen, spelen, ontspannen.
Joanna genoot ook met volle teugen en spreekt nog vaak over het vakantiehuisje en het zwembad. We gaan volgend jaar terug, ik kijk er nu al naar uit!
September - de maand van tijd voor mezelf.
Wat ben ik blij dat ik mijn zwangerschapsverlof wat vroeger liet ingaan!
Wat ben ik blij dat ik mijn zwangerschapsverlof wat vroeger liet ingaan!
Wat heb ik genoten van al die tijd die ik had! Een ware luxe de dag van vandaag... Ik zou het zo opnieuw doen!
Oktober - DE maand van het jaar, de maand van Ellie.
Dit hoeft geen woorden!
Dit hoeft geen woorden!
November - de maand van Joanna's eerste schooldag en mijn nieuwe inzichten.
Joanna's eerste weken school verliepen niet zonder slag of stoot. Volle dagen bleken te lastig dus we schroefden noodgedwongen terug naar halve. Dat hakte er bij mij zwaar in. Een oververmoeide peuter die ook nog eens vecht tegen ziektekiemen en waar dus niets (N.I.E.T.S. ik zeg het u) mee aan te vangen was in combinatie met Ellie's lastigste weken, het was gewoon afzien en voortploeteren en nog wat afzien. En beseffen dat ik van mijn leven geen thuisblijfmama zou kunnen zijn en zelfs goesting krijgen om terug te gaan werken. Dat ik dat nog mag meemaken!
Joanna's eerste weken school verliepen niet zonder slag of stoot. Volle dagen bleken te lastig dus we schroefden noodgedwongen terug naar halve. Dat hakte er bij mij zwaar in. Een oververmoeide peuter die ook nog eens vecht tegen ziektekiemen en waar dus niets (N.I.E.T.S. ik zeg het u) mee aan te vangen was in combinatie met Ellie's lastigste weken, het was gewoon afzien en voortploeteren en nog wat afzien. En beseffen dat ik van mijn leven geen thuisblijfmama zou kunnen zijn en zelfs goesting krijgen om terug te gaan werken. Dat ik dat nog mag meemaken!
December - de maand van (alweer) microbes en (alweer) quality time.
Joanna verloor uiteindelijk het gevecht met de ziektekiemen en nog geen klein beetje. Hopelijk brengt 2016 op dat vlak wat soelaas (NKO-consultatie en hoogstwaarschijnlijk buisjes die haar redding zullen betekenen, fingers crossed)!
Joanna verloor uiteindelijk het gevecht met de ziektekiemen en nog geen klein beetje. Hopelijk brengt 2016 op dat vlak wat soelaas (NKO-consultatie en hoogstwaarschijnlijk buisjes die haar redding zullen betekenen, fingers crossed)!
De kerstvakantie luidde gelukkig het begin in van een rustigere periode met veel tijd voor manlief en kindjes en familie en vrienden. Even herbronnen vooraleer 2016 eraan komt, dat opnieuw een druk jaar vol wilde plannen wordt.
Meer daarover binnenkort, maar voor nu alvast een feestelijk jaareinde en een spetterend begin van het nieuwe jaar gewenst!
vrijdag 30 oktober 2015
Met ons viertjes - week 3
Ik kwam deze week voor het eerst echt eens buiten.
Zonder dat het van "moeten" was. (Lees: boodschappen, afspraken,...)
Zonder dat het van "moeten" was. (Lees: boodschappen, afspraken,...)
We maakten met ons viertjes een wandeling door ons dorp, want het was prachtig najaarsweer. De buggy board werd keihard goedgekeurd door Joanna en Ellie bleek een volleerd slaapster in de wandelwagen. En ik, ik genoot met volle teugen van dat halfuurtje quality time in de buitenlucht!
Ik ging ook een uurtje shoppen voor mezelf voor het eerst sinds ik-weet-niet-meer-wanneer. Ik heb mij helemaal laten gaan; wat een geluk voor onze portemonnee dat ik maar een uurtje tijd had! Ik ging aansluitend lunchen met mijn beste vriendin, gewoon onder ons 2tjes. Eventjes baby-vrij en ik heb er keihard van genoten! 24/24 en 7/7 mama zijn, het is toch niet helemaal mijn ding. Af en toe een pauze en gewoon mijn onbezorgde zelf zijn, dat doet deugd.
Batterijen opgeladen!
Ellie maakte kennis met de osteopaat.
Niet dat ik dacht dat zo'n bezoek hoognodig was (ze heeft geen voorkeurshouding of zo), maar na Joanna's geboorte heb ik mij voorgenomen om met mijn volgende kindje sowieso een controlebezoekje te doen. Beter voorkomen dan genezen: als het kind ergens vastzit of last van heeft, dan maar beter meteen verhelpen in plaats van verder te sukkelen.
Niet dat ik dacht dat zo'n bezoek hoognodig was (ze heeft geen voorkeurshouding of zo), maar na Joanna's geboorte heb ik mij voorgenomen om met mijn volgende kindje sowieso een controlebezoekje te doen. Beter voorkomen dan genezen: als het kind ergens vastzit of last van heeft, dan maar beter meteen verhelpen in plaats van verder te sukkelen.
Ellie is geen huilbaby, maar wel een onrustig kindje dat moeilijk zelf de slaap kan vatten en ze blijft ook veel last hebben van haar vertering. Dus baat het niet, dan schaadt het niet!
Het eerste bezoekje was gisteren en zoals ik zelf verwachtte: geen rampscenario's zoals bij Joanna (die zat vast van boven tot onder, elke vezel van haar lijfje), maar toch wat spanning hier en daar. Tijdens de behandeling vulde Ellie gezellig haar pamper (klassiek!) en na de behandeling was ze volledig KO (ook klassiek!). Ze liet vervolgens ook zonder problemen 7 uren tussen 2 voedingen, alleen moet ze haar moment nog weten kiezen: volgende keer graag van 23u tot 6u ipv van 19u tot 2u aub!
Ze heeft in elk geval deugd gehad van de behandeling, binnen 14 dagen gaan we nog eens.
De keuze voor Novarice was trouwens de goede!
De ongemakken zijn duidelijk verminderd, ze drinkt goed wanneer die vertering haar geen parten speelt (anders kan die fles haar gestolen worden, dan proberen we het beter later opnieuw) en haar stoelgang ziet er een stuk "gezonder" uit. De geur, dat is wat anders ;-)
De ongemakken zijn duidelijk verminderd, ze drinkt goed wanneer die vertering haar geen parten speelt (anders kan die fles haar gestolen worden, dan proberen we het beter later opnieuw) en haar stoelgang ziet er een stuk "gezonder" uit. De geur, dat is wat anders ;-)
Ze blijft dus wel lastige darmen hebben, maar goed, that's life. We starten binnenkort met een offensief van probiotica op aanraden van de osteopaat en voor de rest zal het er moeten uitgroeien. Zoals gezegd, laat die kaap van 6 maanden maar komen!
Joanna ging voor de 2de keer in haar leven naar de kapper.
Tot nu knipte ik haar haar altijd zelf, geloof het of niet. Gewoon wanneer ze in bad zat, staartje maken en "knip" de puntjes eraf, en vooraan voor haar "froe" hetzelfde. Op en top amateuristisch maar het was er toch niet aan te zien ;-)
Tot nu knipte ik haar haar altijd zelf, geloof het of niet. Gewoon wanneer ze in bad zat, staartje maken en "knip" de puntjes eraf, en vooraan voor haar "froe" hetzelfde. Op en top amateuristisch maar het was er toch niet aan te zien ;-)
Nu vond ik het echter tijd dat er toch eens wat model in geknipt werd. Omdat ze bijna naar school gaat (spannennnnnd), trakteerde ik haar op een echt "kapsel".
Ze vond het wat overweldigend maar overwon haar angst snel. Achteraf was ze mega trots en vertelde ze aan iedereen dat ze naar de kapper was geweest en dat de mevrouw haar haartjes mooi geknipt had. Ja, dat babbelen lukt ook steeds beter!
![]() |
| Wachten bij de kapper, het leukste deel. |
![]() |
| Zich laten kappen met een klein hartje maar zonder morren! |
vrijdag 18 september 2015
Ditjes en datjes
Terwijl de citroentaart in de oven zit, vind ik eindelijk wat tijd om even achter de computer te gaan zitten en te bloggen.
Druk druk druk!
De luxe om voor mijn bevalling nog enkele weken thuis door te brengen, is geen overbodige luxe!
Ik had natuurlijk wel allerlei "to do's" vooruit geschoven naar deze periode. En daar draag ik nu de gevolgen van.
Nog net beheersbaar, dat drukke thuisblijfleven van mij.
Mijn dagen zijn gevuld met een chaotisch allegaartje aan taken, wat mijn hoofd ook wat chaotisch maak. Gelukkig bestaan er zo dingen als Fantastical en Evernote die mij helpen het enigszins overzichtelijk te houden.
Ik geniet eigenlijk wel van de overzichtelijke chaos, dus laat ik de lijn even doortrekken naar mijn blog. Hierbij een allegaartje aan weetjes van de voorbije en komende weken.
Druk druk druk!
De luxe om voor mijn bevalling nog enkele weken thuis door te brengen, is geen overbodige luxe!
Ik had natuurlijk wel allerlei "to do's" vooruit geschoven naar deze periode. En daar draag ik nu de gevolgen van.
Nog net beheersbaar, dat drukke thuisblijfleven van mij.
Mijn dagen zijn gevuld met een chaotisch allegaartje aan taken, wat mijn hoofd ook wat chaotisch maak. Gelukkig bestaan er zo dingen als Fantastical en Evernote die mij helpen het enigszins overzichtelijk te houden.
Ik geniet eigenlijk wel van de overzichtelijke chaos, dus laat ik de lijn even doortrekken naar mijn blog. Hierbij een allegaartje aan weetjes van de voorbije en komende weken.
- Joanna en ik konden de plotse ommezwaai van Provencaalse zomer naar Belgische herfst niet helemaal aan. We zijn netjes gelijktijdig snipverkouden geworden. Ik ben on-mid-del-lijk begonnen met vitamines en weerstand-boosters bij Joanna, om te vermijden dat ze weer maar eens een of andere neus-keel-oor infectie zou oplopen. Voorlopig met succes! (Hout vasthouden!). Snuiten en wat hoesten, maar verder een vrolijk en flink kind dat langzaam maar zeker klaar lijkt voor school.
- We gingen naar de info-avond van die school en kwamen thuis met een heel goed gevoel, nog blijer over onze keuze dan we al waren. We zijn er klaar voor! Joanna ook, denk ik, hoewel op het ene vlak meer dan het andere. Ze is zeker schoolrijp en klaar voor nieuwe uitdagingen, dat zal allesbehalve een probleem vormen. Op sociaal vlak zal ze even moet wennen, want nu gaat ze bij een onthaalmoeder waar er maximum 14 kindjes tegelijk zijn en waar ze met voorsprong de oudste is. Ik geef haar dus wat tijd om te "acclimatiseren". Maar ik heb vooral schrik voor vermoeidheid. Joanna slaapt nog dutten van 1 à 2 uren bij de onthaalmoeder en van 2 à 3 uren thuis in het weekend. Ze kan zonder, maar dan zitten we om 17u met een onhandelbaar kind. En een moe kind is een kwetsbaar kind en Joanna is al zo snel ziek... Dat wordt dus even afwachten en desnoods wat terugschroeven naar halve dagen indien nodig. Ik ben écht heel blij dat ik die eerste weken thuis ben...
- Ik beleef mijn laatste weken zwangerschap anders dan de vorige keer! Op 32 weken had ik wel even een dipje. Voorafgaand aan de controle plots hevige schrik dat de zwangerschapsvergiftiging terug zou opduiken (vorige keer rond die periode de eerste symptomen), dat ik niet op reis zou mogen gaan, etc... Maar alles was goed, alleen... bleek dochter 2 een dwarsliggertje. Letterlijk, horizontaal in de buik dus, wat ook de vele last verklaarde die ik had want dat is blijkbaar een zeer oncomfortabele positie voor de mama. Dus we kregen de boodschap mee dat, indien ze op 36 weken niet zou gedraaid zijn, dit een garantie was op keizersnede. Iets wat ik niet graag hoorde! Ongeveer 2 weken later had ik een beetje het gevoel dat ze misschien wel gedraaid was, maar durfde niet echt hopen. Tot dit enkele dagen geleden bevestigd werd: ze ligt netjes hoe ze moet liggen. Hoera! En mijn bloeddruk blijft normaal en niets wijst op een nakende zwangerschapsvergiftiging. Dus ik durf stilletjes terug hopen dat het deze keer misschien toch "natuurlijk" zou kunnen. Duimen jullie mee?
- Intussen is alles hier in huis ongeveer klaar voor de komst van kind 2. Ik ben "hard" aan het werken aan de doopsuiker, alle spullen die we nodig hebben werden van onder het stof gehaald of aangekocht en de ziekenhuisvalies geraakt langzaam gevuld. Volgende week heb ik nog een redelijk drukke agenda, maar vanaf 38 weken kan het wachten en aftellen echt beginnen. Spannend!
- En terwijl wij wachten op de komst van nummer 2, evolueert nummer 1 aan een razendsnel tempo. Gisteren hielp ze mee pizza beleggen en ze kwijtte zich vol overgave van haar taak. Om daarna met de kruimeldief de hele keuken proper te maken. Na de pizza ging ze zonder morren slapen. Dat gaat tegenwoordig heel goed in haar grote bed, ze geniet er echt van! Ik lees nu ook elke avond 2 verhaaltjes voor in bed, een nieuw ritueel waar ze na 10 dagen al erg aan gehecht is. 1 van die verhaaltjes is haar lievelingsboek, het eerste boek waar ik haar echt uit voorlas, nu toch al een paar weken. "Muis en Maan". Gisteren draaide Joanna de rollen om, na enkele pagina's nam ze over van mij en begon ze mij voor te lezen. Met de juiste woorden op de juiste pagina's, super geconcentreerd. Ik zat ernaast een potje te bleiten van ontroering. Waar is mijn kleine meisje naartoe...
zaterdag 12 september 2015
Me-time!
Ooooh wat had ik hier nood aan!
En wat heb ik er deugd van!
Na 2 heerlijke weken vakantie met veel van mijn geliefden, geniet ik intussen al een kleine week van pure en onversneden tijd voor mezelf.
Vergis u niet, ik lig niet ganse dagen te niksen in de zetel! Dat zou ik vreselijk vinden.
Neen, ik heb uiteraard een soort van planning opgesteld voor mijn weekjes "alleen" thuis en werk langzaam maar zeker mijn lange to-do lijstje af.
Op mijn tempo weliswaar, want ik moet fysieke inspanningen sterk beperken wil ik de bevalling halen zonder compleet uitgeput te zijn. Het buikje weegt nu echt door en als ik eerlijk ben, heb ik constant pijn: aan mijn bekken en aan mijn ribben. Ik vind nauwelijks nog een comfortabele houding, enkel in bed durft dat nog eens te lukken. Zodra ik te veel stap, word ik daarenboven serieus afgestraft met harde buiken, hoewel die laatste meer onder controle zijn sinds mijn vakantie is ingegaan ;-)
Ik verdeel mijn tijd dus netjes tussen "lastige" karweitjes (wat reorganisatie in huis, boodschappen, was en plas, inkopen voor doopsuiker, babyspullen in huis halen, etc...) en "rustige" karweitjes (dringende haakprojecten, mijn foto's georganiseerd krijgen en albums maken, doopsuiker verpakken, etc...).
En ik bouw uiteraard ook tijd in voor wat échte ontspanning, zoals shoppen op een tergend traag tempo, naar de kapper gaan en gewoon genieten van gestolen tijd en het najaarszonnetje.
Daarnaast zit onze agenda voor september plots goed vol (what happened?!), dus de tijd vliegt voorbij.
Voor ik het weet heb ik weer een baby in mijn armen.
Tik-tak! Tik-tak!
En wat heb ik er deugd van!
Na 2 heerlijke weken vakantie met veel van mijn geliefden, geniet ik intussen al een kleine week van pure en onversneden tijd voor mezelf.
Vergis u niet, ik lig niet ganse dagen te niksen in de zetel! Dat zou ik vreselijk vinden.
Neen, ik heb uiteraard een soort van planning opgesteld voor mijn weekjes "alleen" thuis en werk langzaam maar zeker mijn lange to-do lijstje af.
Op mijn tempo weliswaar, want ik moet fysieke inspanningen sterk beperken wil ik de bevalling halen zonder compleet uitgeput te zijn. Het buikje weegt nu echt door en als ik eerlijk ben, heb ik constant pijn: aan mijn bekken en aan mijn ribben. Ik vind nauwelijks nog een comfortabele houding, enkel in bed durft dat nog eens te lukken. Zodra ik te veel stap, word ik daarenboven serieus afgestraft met harde buiken, hoewel die laatste meer onder controle zijn sinds mijn vakantie is ingegaan ;-)
Ik verdeel mijn tijd dus netjes tussen "lastige" karweitjes (wat reorganisatie in huis, boodschappen, was en plas, inkopen voor doopsuiker, babyspullen in huis halen, etc...) en "rustige" karweitjes (dringende haakprojecten, mijn foto's georganiseerd krijgen en albums maken, doopsuiker verpakken, etc...).
En ik bouw uiteraard ook tijd in voor wat échte ontspanning, zoals shoppen op een tergend traag tempo, naar de kapper gaan en gewoon genieten van gestolen tijd en het najaarszonnetje.
Daarnaast zit onze agenda voor september plots goed vol (what happened?!), dus de tijd vliegt voorbij.
Voor ik het weet heb ik weer een baby in mijn armen.
Tik-tak! Tik-tak!
maandag 7 september 2015
Home away from home
Terug van weggeweest!
Terug van een heerlijke vakantie vol zon (en slechts een klein beetje regen), (zwembad)pret, lekker eten en drinken en vooral veel quality time met familie en vrienden.
Ik ga ondertussen meer dan 20 jaar op reis naar de Provence, naar een prachtige streek ergens tussen Avignon en de Mont Ventoux. Het vakantiehuis waar we ook dit jaar verbleven, dat ken ik ook al een 10-tal jaar. Het is voor mij dus echt een home away from home en i-de-aal met kleine kindjes.
Los van de zwangerschapsongemakken - die uiteraard gewoon blijven toenemen - en de muggenbeten (huh? eerste keer in 20 jaar dat er daar muggen zijn!), benaderde deze vakantie de perfectie.
Kijk maar...
Terug van een heerlijke vakantie vol zon (en slechts een klein beetje regen), (zwembad)pret, lekker eten en drinken en vooral veel quality time met familie en vrienden.
Ik ga ondertussen meer dan 20 jaar op reis naar de Provence, naar een prachtige streek ergens tussen Avignon en de Mont Ventoux. Het vakantiehuis waar we ook dit jaar verbleven, dat ken ik ook al een 10-tal jaar. Het is voor mij dus echt een home away from home en i-de-aal met kleine kindjes.
Los van de zwangerschapsongemakken - die uiteraard gewoon blijven toenemen - en de muggenbeten (huh? eerste keer in 20 jaar dat er daar muggen zijn!), benaderde deze vakantie de perfectie.
Kijk maar...
donderdag 20 augustus 2015
Daaag!
Ziezo.
PC en gsm-nummer van het werk zijn officieel overgedragen aan mijn vervangster. Ik heb er het volste vertrouwen in!
U leest het goed, mijn afwezigheid op het werk wordt opgevangen, wat wil zeggen dat ik binnen 5 maanden in redelijk ideale omstandigheden terug aan de slag zal kunnen gaan.
Moet ik dáár alvast niet van wakker liggen!
Morgen gaat mijn zwangerschapsverlof eindelijk van start.
(Of nee, dat is een beetje gelogen. Ik begin met 2 weken "gewoon" verlof, mijn zwangerschapsverlof gaat officieel in op 7 september. Maar wat doet het ertoe!)
Ik kan me geen betere start indenken dan vakantie in de Provence!
En of ik dat zie zitten!
Zon, zwembad, lavendel, lekker eten en drinken, niets moet en alles mag.
Ook voor Joanna, wat ons leven ook meteen een stuk aangenamer maakt. We gaan wat soepeler om met bedtijd en er mag al eens een extra chipje of koekje gegeten worden.
Vakantie voor iedereen!
Ik neem ook wat blogverlof. Er is wifi ter plaatse, maar dat zal hoogstens gebruikt worden om wat instagram foto's online te smijten. Voor de rest zal ik te veel bezig zijn met andere dingen. Ontspannen bijvoorbeeld.
Ik ben er zo extreem klaar voor!
PC en gsm-nummer van het werk zijn officieel overgedragen aan mijn vervangster. Ik heb er het volste vertrouwen in!
U leest het goed, mijn afwezigheid op het werk wordt opgevangen, wat wil zeggen dat ik binnen 5 maanden in redelijk ideale omstandigheden terug aan de slag zal kunnen gaan.
Moet ik dáár alvast niet van wakker liggen!
Morgen gaat mijn zwangerschapsverlof eindelijk van start.
(Of nee, dat is een beetje gelogen. Ik begin met 2 weken "gewoon" verlof, mijn zwangerschapsverlof gaat officieel in op 7 september. Maar wat doet het ertoe!)
Ik kan me geen betere start indenken dan vakantie in de Provence!
En of ik dat zie zitten!
Zon, zwembad, lavendel, lekker eten en drinken, niets moet en alles mag.
Ook voor Joanna, wat ons leven ook meteen een stuk aangenamer maakt. We gaan wat soepeler om met bedtijd en er mag al eens een extra chipje of koekje gegeten worden.
Vakantie voor iedereen!
Ik neem ook wat blogverlof. Er is wifi ter plaatse, maar dat zal hoogstens gebruikt worden om wat instagram foto's online te smijten. Voor de rest zal ik te veel bezig zijn met andere dingen. Ontspannen bijvoorbeeld.
Ik ben er zo extreem klaar voor!
vrijdag 24 juli 2015
Mijn doodgewone dingen #5
- Joanna die 's morgens de dingen groet.
- Mijn lief omhelzen na een paar dagen gescheiden te zijn. Can't wait!
- De geur van mijn gezichtsreiniger.
- Een lege zondag die uiteindelijk vol leuke dingen zat.
- Een ijsje.
- Een dag zonder make-up.
- Een zwoele zomeravond.
- De massa vlinders en bijen in onze tuin.
- Joanna's verbeelding.
- Online shoppen op Nederlandse webshops: veel keuze, goedkoop en goede service.
- Maxi dresses.
- In de gemeentelijke bibliotheek boekjes kiezen met en voor Joanna.
- Hoe mijn lief naar mij kijkt, nog net iets anders nu ik zwanger ben.
- Een dag zonder meetings waarin ononderbroken kan gewerkt worden zodat het to-do-lijstje eens wat korter in plaats van langer wordt. I love you, zomervakantie, ook al moet ik nog even wachten op die van mij.
- Joanna die meervouden en vervoegingen begint te gebruiken. En abstracte begrippen zoals "bijna" en "eerst". En woorden zoals "ik" en "mij". Zotjes.
- Birckenstocks.
- Quality time met mijn vriendinnen wat gelijk staat aan pure ontspanning.
- Mijn natuurlijke haarkleur in de zomer. 50 tinten blond, quoi.
- Joanna die zodanig onder de indruk is in haar fietskar, dat ze eens langer dan 2 minuten zwijgt. Mirakels bestaan.
- Gaviscon kauwtabletten. Tja.
- Citroentaart. Met meringue, als het kan. Veel meringue.
woensdag 1 juli 2015
Op de radio
Nieuwslezer:
"Met de Godetia neemt België deel aan de operatie TRITON van het Europese
agentschap Frontex in de Middellandse Zee, bedoeld om de
vluchtelingencrisis in de zee tussen Afrika en Europa aan te pakken."
Even later, in mijn hoofd:
"Diep in de zee, diep in de zee.
Al die sardientjes zijn toch mijn vriendjes jippiejajee."
En ook:
"Shala shalala wee o wee je krijgt een reuze spijt als je geen vin veroert.
Shala shalala wee o wee je raakt die meid nog kwijt en dat is heel beroerd.
Kus haar dan."
Zou Joanna al klaar zijn voor de kleine zeemeermin?
maandag 15 juni 2015
Geheimpje
Zal ik eens wat vertellen?
Een hele tijd geleden kreeg ik plots inspiratie om te schrijven.
Veel inspiratie voor veel blogposts.
Dus ik begon post na post in concept te zetten - soms enkel een titel, soms direct de hele tekst - tot ik er zo'n 10 à 15 had die ik dan de voorbije weken aan een gemiddelde van 2 keer per week op jullie kon loslaten.
Ze zijn op, mijn concepten.
Boehoe.
Er is wel nog wat inspiratie, als ik eens diep graaf, maar er is vooral gebrek aan tijd.
Druk thuis, su-per-druk op het werk en te mooi weer om meer achter een scherm te zitten dan nodig.
Het zal even wat rustiger zijn hier, vrees ik.
Ik kan wel een korte stand van zaken geven.
Ik ben moe!
Had ik al gezegd dat het druk is op het werk?
En dit weekend hebben wij ook quasi non-stop gewerkt in huis en vooral in tuin. Een ware uitdaging met een peuter van 2 die ook non-stop 200% van mijn aandacht opeist. Gelukkig zijn er dan grootouders die een handje kunnen komen toesteken en die aandacht wat kunnen afleiden, waardoor onze werkzaamheden toch langzaam maar zeker vorderen. Dat in combinatie met het mooie weer maakten dat het al bij al een heel aangenaam weekend was, vermoeiend of niet.
Veel tijd voor beeldmateriaal was er niet. Onderstaand filmpje en foto zijn het enige dat ik overhoud aan het voorbije weekend.
Ik heb nog 2 heel drukke weken voor de boeg op het werk en daarna hopelijk een wat kalmere periode dankzij zomervakanties en zo. Intussen tel ik stiekem af naar die van ons: nog 66 dagen...
Tenslotte wil ik nog dit heuglijk nieuwtje met u delen: ik verkoop mijn mooie stalen ros omdat ik een elektrische fiets heb gekocht! Binnenkort kan ik de heuvels van de Vlaamse Ardennen ook per fiets onveilig maken, yiha!
Wie op zoek is naar een mooie damesfiets in prima staat, zoek niet langer!
Een hele tijd geleden kreeg ik plots inspiratie om te schrijven.
Veel inspiratie voor veel blogposts.
Dus ik begon post na post in concept te zetten - soms enkel een titel, soms direct de hele tekst - tot ik er zo'n 10 à 15 had die ik dan de voorbije weken aan een gemiddelde van 2 keer per week op jullie kon loslaten.
Ze zijn op, mijn concepten.
Boehoe.
Er is wel nog wat inspiratie, als ik eens diep graaf, maar er is vooral gebrek aan tijd.
Druk thuis, su-per-druk op het werk en te mooi weer om meer achter een scherm te zitten dan nodig.
Het zal even wat rustiger zijn hier, vrees ik.
Ik kan wel een korte stand van zaken geven.
Ik ben moe!
Had ik al gezegd dat het druk is op het werk?
En dit weekend hebben wij ook quasi non-stop gewerkt in huis en vooral in tuin. Een ware uitdaging met een peuter van 2 die ook non-stop 200% van mijn aandacht opeist. Gelukkig zijn er dan grootouders die een handje kunnen komen toesteken en die aandacht wat kunnen afleiden, waardoor onze werkzaamheden toch langzaam maar zeker vorderen. Dat in combinatie met het mooie weer maakten dat het al bij al een heel aangenaam weekend was, vermoeiend of niet.
Veel tijd voor beeldmateriaal was er niet. Onderstaand filmpje en foto zijn het enige dat ik overhoud aan het voorbije weekend.
Joanna en de Maya dans. Intussen sta ik ermee op en ga ik ermee slapen. Zij ook, ik ga haar na haar middagdut al dansend uit haar bed gaan plukken. "Jaaaajen, shoewie, waaaaien, shoewie, piiiiingen, shoewie, jaaaaajen, shoewie, enz...".
![]() |
| Zo kwam Meneerke ons tegemoet na een lange middagdut ergens ten velde... |
Ik heb nog 2 heel drukke weken voor de boeg op het werk en daarna hopelijk een wat kalmere periode dankzij zomervakanties en zo. Intussen tel ik stiekem af naar die van ons: nog 66 dagen...
Tenslotte wil ik nog dit heuglijk nieuwtje met u delen: ik verkoop mijn mooie stalen ros omdat ik een elektrische fiets heb gekocht! Binnenkort kan ik de heuvels van de Vlaamse Ardennen ook per fiets onveilig maken, yiha!
Wie op zoek is naar een mooie damesfiets in prima staat, zoek niet langer!
Abonneren op:
Posts (Atom)














































