Zoooo, alweer 10 dagen geleden.
De tijd vliegt wanneer je niet weet wat eerst gedaan.
*Grijns*
Naast de normale levensdrukte, ben ik de voorbije weken namelijk ook bezig geweest met Apo'strof, mijn nieuw zijprojectje. Een idee rijpte tot een plan en onder het motto 'wie niet waagt, niet wint', breng ik dat plan nu tot uitvoering. Ik ben benieuwd wat dit wordt, ik heb er in elk geval veel zin in.
Je kan Apo'strof ook volgen op Facebook.
1 oktober start ik officieel, als zelfstandige in bijberoep dus.
Ik vier dat allicht in 1 van de prachtige thermen die Budapest rijk is.
Yep, tijd voor een korte, welverdiende pauze.
In Budapest, met 3 vriendinnen.
Even geen mama zijn,
even geen mails opvolgen,
even geen huishouden doen,
even geen groeiend to-do lijstje,
even niets moeten en alles mogen.
Ge moet niet vragen of ik er zin in heb...
Posts tonen met het label pauze. Alle posts tonen
Posts tonen met het label pauze. Alle posts tonen
woensdag 28 september 2016
dinsdag 29 maart 2016
Ik vind de pauzeknop niet
Het zou kunnen dat het hier even wat stillekes wordt.
Of net niet.
Dat zal afhangen van mijn nood aan/zin in schrijven.
Ik zou hier een uitleg kunnen doen, alinea's lang, waarom dat is.
Maar ik kan het samenvatten als volgt.
Ik heb nood aan een dikke vette deugddoende pauze.
Niet van het bloggen hoor. Gewoon, van het leven dat voorbijraast. Of meer als een bulldozer over mij heen raast en zowel mentaal als fysiek op dit moment meer van mij eist dan ik zou willen.
Ik wil meer stil kunnen staan.
Mijn hoofd meer stil kunnen zetten.
Ik wil eigenlijk gewoon meer stilte :-)
Ik ben doodop - om 1001 redenen waar ik u niet nader mee zal lastig vallen - en krijg maar niet de kans wat uit te rusten.
Vandaag zat ik bijvoorbeeld, na een bezoekje aan de kinderarts, met Ellie in het ziekenhuis voor een bloedcontrole. Voor de zekerheid. Uiteindelijk blijkt ze "gewoon" griep te hebben en mochten we naar huis. "Gewoon" griep kan wel een week duren en het kind is er ellendig van. Dag én nacht.
Ik voel het intussen ook in mijn lijf sluimeren, die griep. Mijn lijf dat, wegens dat doodop zijn, nog minder weerstand heeft dan anders.
En mijn hoofd, dat met zoveel zaken tegelijk bezig is en daar ook van wakker ligt, krijg ik dus echt niet stil.
Ik weet het.
Het lot van jonge ouders en we zijn allemaal moe en niet neute nie pleuje en this too shall pass en blablabla. Maar daar hebben mijn uitgeputte lijf en hoofd nu evenschijt lak aan, aan die uitspraken. De een kan meer aan dan de ander en bij deze claim ik mijn recht op een dipje én op een klaagzang over dat dipje.
Als iemand de pauzeknop weet zijn, laat maar weten.
Om naar goede gewoonte toch met een positieve noot te eindigen: ik kijk heel hard uit naar de mooie lentedagen die eraan komen! Met wat meer zon vind ik die pauzeknop misschien zelf wel.
PS: ik heb bij het nalezen zonet een 10-tal komma's die er te veel stonden, verwijderd. Ik had ze onbewust getypt. Een komma dient om een pauze aan te geven in een zin. Just sayin'.
Of net niet.
Dat zal afhangen van mijn nood aan/zin in schrijven.
Ik zou hier een uitleg kunnen doen, alinea's lang, waarom dat is.
Maar ik kan het samenvatten als volgt.
Ik heb nood aan een dikke vette deugddoende pauze.
Niet van het bloggen hoor. Gewoon, van het leven dat voorbijraast. Of meer als een bulldozer over mij heen raast en zowel mentaal als fysiek op dit moment meer van mij eist dan ik zou willen.
Ik wil meer stil kunnen staan.
Mijn hoofd meer stil kunnen zetten.
Ik wil eigenlijk gewoon meer stilte :-)
Ik ben doodop - om 1001 redenen waar ik u niet nader mee zal lastig vallen - en krijg maar niet de kans wat uit te rusten.
Vandaag zat ik bijvoorbeeld, na een bezoekje aan de kinderarts, met Ellie in het ziekenhuis voor een bloedcontrole. Voor de zekerheid. Uiteindelijk blijkt ze "gewoon" griep te hebben en mochten we naar huis. "Gewoon" griep kan wel een week duren en het kind is er ellendig van. Dag én nacht.
![]() |
| Ziek of niet, ze is om op te eten! |
En mijn hoofd, dat met zoveel zaken tegelijk bezig is en daar ook van wakker ligt, krijg ik dus echt niet stil.
Ik weet het.
Het lot van jonge ouders en we zijn allemaal moe en niet neute nie pleuje en this too shall pass en blablabla. Maar daar hebben mijn uitgeputte lijf en hoofd nu even
Als iemand de pauzeknop weet zijn, laat maar weten.
Om naar goede gewoonte toch met een positieve noot te eindigen: ik kijk heel hard uit naar de mooie lentedagen die eraan komen! Met wat meer zon vind ik die pauzeknop misschien zelf wel.
![]() |
| Can you feel it, can you feel it, can you feel it (!?) |
PS: ik heb bij het nalezen zonet een 10-tal komma's die er te veel stonden, verwijderd. Ik had ze onbewust getypt. Een komma dient om een pauze aan te geven in een zin. Just sayin'.
Abonneren op:
Posts (Atom)




