Posts tonen met het label winter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label winter. Alle posts tonen

maandag 29 februari 2016

Schrikkelplog

29 februari, de perfecte "extra" dag om nog eens te ploggen!

6u30.
Een zeldzame dag die gepast op een zeldzame manier begint. Normaal sta ik als eerste op en maak ik beneden zowel mijzelf (we hebben een badkamer beneden) als mijn ontbijt klaar. Dan heb ik daarna tijd voor de kindjes. Vandaag beslist Ellie daar anders over. Na een intussen erg zeldzame slechte nacht, geef ik haar om 6u30 in bed alvast haar ontbijt. Een slechte nacht, dat kan bij Ellie maar een paar dingen betekenen: óf ze wordt ziek, óf ze heeft last van haar darmen, óf van tandjes die doorkomen (daar ga ik vanuit gezien Joanna daar ook altijd erg slecht van sliep).



6u45.
Ze is in elk geval vrolijk als altijd. Haar favoriete knuffel is tegenwoordig een voetje of een beentje. Lekker handig, die heeft ze altijd bij! Ze lijkt wat last te hebben van snot. Ik neem even haar temperatuur: 37,7. Haar normale lichaamstemperatuur is 37,4 dus ik vind dit niet alarmerend. Ze kan gerust naar de opvang, we zien wel wat het geeft.
Haar verse pamper vult ze direct, en nog geen beetje. Dat doet ze 's morgens normaal nooit, dus misschien was het dat wel wat haar dwars zat vannacht?


7u00.
Wat ik gewoonlijk in alle stilte en rust doe, gebeurt vandaag in gezelschap van een brabbelende baby in haar wipper. Terwijl ik fruit snijd voor Joanna op school (mango is samen met peer haar lievelingsfruit) en mijn eigen ontbijt prepareer (de andere helft van de mango, granaatappel (mmmm!), wat muesli om het knapperig te maken en daarbij soya-yoghurt), drink ik mijn citroensap met warm water uit deze grappige tas (geeuw!) die ik kreeg van een goede vriendin.




7u15.
Intussen zijn Michiel en Joanna aangekleed en aan het ontbijten. Ik heb even tijd om mij toonbaar te maken, mede met de hulp van mijn trouwe steampod. Op 5 minuutjes liggen mijn haren in de plooi, wat een luxe! Douchen doe ik nog zelden tijdens de ochtendspits, ik fris mij gewoon even op. Ik neem dus meestal 's avonds een douche zodat ik mij de volgende ochtend wat minder moet haasten (en een kwartiertje langer kan slapen). Ik geniet meer van mijn douche wanneer ik er de tijd voor kan nemen. Sinds ik de steampod in huis heb, kan ik het mij permitteren om met ontploft haar op te staan zonder dat ik mijn haar moet wassen om het terug in model te krijgen.



7u40.
Ik ben vertrekkensklaar, nu de rest nog. Ik wil deze ochtend ruim op tijd vertrekken, want er starten grote werken in de straat van de school. Tot juni zal het extra druk zijn en minder evident om Joanna af te zetten en op te halen, maar het is wel voor een goed doel: een veiligere schoolomgeving.



8u10.
Dat op tijd vertrekken was uiteindelijk maar een paar minuutjes vroeger dan anders. Tja, kindjes... Ik heb Ellie zonet afgezet bij de crèche en tref in de auto een huilende Joanna aan omdat ze niet mee mocht naar binnen. Daar is 's morgens simpelweg geen tijd voor; ik leg haar dat uit en begin over iets anders. Het verdriet is snel vergeten.



8u15.
Het zit mee op deze schrikkeldag: de werken aan de school zijn nog niet begonnen en ik kan gewoon tot aan de schoolpoort rijden. Joanna gaat tegenwoordig met plezier naar school, maar haar daar zo zien staan in haar eentje op die (voor haar) grote speelplaats, vind ik toch nog altijd eventjes lastig. Gewoonlijk is er een juf wiens handje ze kan vasthouden, of komt haar meter uit het zesde leerjaar voor haar zorgen (super lief!), maar vandaag zijn we net iets vroeger dan anders, dus moet ze het eventjes alleen zien te redden...



8u40.
Nadat de kindjes zijn waar ze moeten zijn, heb ik een halfuurtje voor mezelf in de auto, op weg naar Aalst. Mijn neus kriebelt, ik nies, mijn keel prikt, mijn hoofd voelt wazig. Verkoudheid nummer ikweetniethoeveel kondigt zich blijkbaar aan.Vandaag ging de rit naar het werk ook uitzonderlijk vlot, om 8u40 stipt rijd ik centrum Aalst binnen, om 8u41 kom ik toe op kantoor.


11u.
Voor een vergadering verplaats ik mij naar de Odisee hogeschool, campus Aalst. Ik hou enorm van de afwisseling in mijn job: elke dag is anders, ik ontmoet veel interessante mensen en er start vaak een nieuwe samenwerking, een nieuw project, een nieuwe uitdaging. Leuk!
Ik word ook altijd wat blij van wat ik te zien krijg wanneer ik mijn laptop open klap ;-)



13u.
Na de vergadering rijd ik alvast naar huis. Ik heb namelijk mijn zinnen ergens op gezet en wegens het weer moet dat eigenlijk vandaag nog gebeuren... Wat is het handig om een job te hebben met zoveel vrijheid! Gezien de werken die hier thuis op til zijn, is onze eetkamer wat leger dan gewoonlijk, maar de zonovergoten (en pas gekuiste) ruimte is wel echt een opkikker.




13u30.
Een snelle lunch alvorens...



13u45.
... voor het eerst dit jaar mijn loopschoenen weer aan te trekken! Ik hoorde Frank vanmorgen in de wagen iets zeggen over maartse buien en als er iets is wat ik echt niet leuk vind, is het lopen in de regen. Bah! Maar ik wil absoluut deze week dat lopen terug oppikken en vandaag is de laatste dag dat ik dat kan doen in het zonnetje. Ik spring dus snel in mijn loopoutfit voor een eerste training van 20 minuutjes. Ik had toch best een laagje extra aangetrokken, want ik heb het maar nét warm genoeg. Die noordenwind is echt koud! Hopelijk werk ik de aanval van de microbes hier niet mee in de hand...



14u30.
Na een korte douche kan ik nog een uurtje doorwerken vooraleer ik Joanna ga halen aan school. Het lopen bevestigde wat ik vermoedde: mijn conditie is een ramp. Maar soit, ik doe er iets aan, dat komt hopelijk wel goed. Ik handel wat mails af en tref regelingen voor een evenement dat ik volgende week organiseer.



15u40.
Ik ga Joanna halen aan school. De griep heerst, van de meer dan 20 kindjes in haar klas, waren er maar 6 aanwezig vandaag! Ik hoop dat Joanna eraan ontsnapt...
Thuis mag ze wat cocoonen: koekje eten, appelsapje drinken, frozen kijken op de ipad, knuffelen met Dolly. Ik probeer haar sinds kort warm te maken om haar tutje aan de paashaas te geven, maar dat zou wel eens een heel moeilijke opdracht kunnen worden...



16u00.
Ik werk nog een kleine 2 uurtjes door, mits een paar onderbrekingen door Joanna. Ik ben bezig met de website van ons project in een nieuw kleedje te steken, iets wat ik echt leuk vind om te doen. Tegenwoordig bestaat er allerlei gebruiksvriendelijke software waarmee je ook zonder enige voorkennis van websites bouwen gemakkelijk aan de slag kan. Hier kan ik mijn creatief ei in kwijt!



18u00.
Michiel komt thuis met Ellie en vandaag moeten de kindjes in bad. Ze vinden het echt leuk om samen in bad te gaan, vooral Ellie geniet van de aandacht die ze dan krijgt van grote zus. De interactie tussen de 2 meisjes neemt nu snel toe en ik geniet!
Ellie had rond 17u 37,9 graden koorts, dus ook bij haar broeit er wel iets. Ze heeft er gelukkig voorlopig niet veel last van.
Intussen krijg ik echt mijn klop. Ogen worden waterig, hoofd en keel doen nu echt pijn...




19u00.
Bedtijd voor Joanna, dat is mijn taak. Tandjes poetsen, verhaaltje lezen, kusjes en slapen. Dat gaat gewoonlijk vlotjes, zeker na een vermoeiende schooldag. Let op het bolletjes-rokje dat als knuffel in haar bed moet liggen. Girls will be girls!




19u30.
Terwijl ik mij kwijt van bad- en bedtaken, trekt Michiel zich terug in de keuken. Hij is de chef in huis en daar ben ik erg blij om. We proberen wat "gezonder" te eten en vaak tovert hij iets als dit op tafel. Mijn lichaam is blij met dit lekker feestmaal, de bouillon doet deugd.



20u30.
Nu alles is opgeruimd, neem ik nog even de tijd om dit plogje tot een goed einde te brengen. Ellie ligt sinds haar badje lekker te slapen in haar park en ik ga er een voorbeeld aan nemen. Zo meteen stop ik haar in bed en kruip ik zelf ook extra vroeg onder de wol. Mijn lichaam vraagt erom, hopelijk kan ik de ziektekiemen de baas blijven...



Ik heb enerzijds genoten van deze zonovergoten schrikkeldag, anderzijds steekt het fameus tegen dat ik mij weer maar eens niet goed voel. Het lijkt soms een straatje zonder einde, een beetje zoals de winter momenteel. Maar morgen is alvast de eerste dag van de eerste lentemaand, hoera!

Slaapwel!

vrijdag 25 december 2015

Ho ho ho!

Kerstdag (Vrolijk Kerstfeest!) en we zitten al bijna halverwege de kerstvakantie, help!
Die vakantie zetten Michiel en ik op een leuke manier in, kort maar krachtig: 24 uren weg van huis en kindjes om even te herbronnen. Tijd voor onszelf en elkaar. We trokken naar Hasselt, waar we lekker gingen eten, overnachtten en genoten van een heerlijke wellness ervaring. 
Batterijtjes opgeladen voor de drukte van de eindejaarsfeesten!



Ons huis werd gisteren voor het derde jaar op rij overspoeld door 12 teerbeminde familieleden om samen Kerstavond te vieren.
Jaar 1 werd er nog dapper gekookt.
Jaar 2 werd er wijselijk overgestapt op raclette.
Jaar 3 werd er nog wijselijker beroep gedaan op een traiteur!

Volgend jaar opnieuw, maar bij een andere traiteur. Waarom? Om iets dat ik zo snel mogelijk wil vergeten: 2 uren aanschuiven en wachten op het eten dat weken op voorhand besteld was en waarvan geweten was om hoe laat ik er zou om komen. Ik was om te ontploffen en kapot van 2 uren recht te staan (slechte rug, weet je wel)...
Soit, vergeten dus!

Het was lekker en gezellig gisterenavond en dat is wat telt!

Ellie's eerste Kerst was voor ons ongetwijfeld een pak leuker dan voor haar ;-)


Intussen werd mijn wens werkelijkheid: ze drinkt nu braafjes 5 maal per dag flesjes van 150/5. De spijsvertering blijft langzaam maar zeker de goede kant uitgaan. We naderen dan ook week 12 ;-) Ik ontspan elke week wat meer omdat ik zie hoe goed ze het doet en hoe hard ze van het leven geniet. Ze trakteert ons van 's morgens tot 's avonds op haar guitige glimlach en begint nu ook hardop te lachen. Heerlijk!

Joanna's derde Kerst was een peuterpuberkerst :-)
Ze heeft zich al bij al redelijk gedragen, ze kreeg dan ook volle aandacht van tantes en nonkels. En veel cadeautjes! Verwend nestje...

Het prinsessenkleed moest natuurlijk direct aan!

Ze is hersteld van haar 2de oorontsteking, of dat hoop ik toch. Ze neemt momenteel nog antibioticum maar is koortsvrij en lijkt pijnvrij. Die 2de oorontsteking kreeg ze bovenop of direct na een eerste en dus ook direct na een ganse week andere antibioticum. 
Het was oorontsteking nummer 5 of 6 dit jaar, de 2 de keer dat ze binnen de week hervalt ondanks antibioticum. In augustus lag ze ook 2 dagen in het ziekenhuis met een oorontsteking. Hoog tijd dus voor een bezoekje aan de NKO-arts voor buisjes! Iets dat ik waarschijnlijk al veel vroeger had moeten doen... Eind januari gaan we op een eerste consultatie, hopelijk blijft ze gespaard tot dan!

Op Kerstdag zelf hebben wij altijd een rustig dagje met het gezin.
Geen verplichtingen dus gewoon lekker ons ding doen.
Nadat het huis terug op orde was, gingen we naar de Gentse Winterfeesten. Op Kerstdag en met grijs weer, dus lekker veel plaats voor de buggy ;-)

Kerstwafel

Joanna trekt de selfies tegenwoordig zelf

Piraat

Intussen ben ik in volle voorbereiding van week 2 van de kerstvakantie.
Wij ontvangen nog 3 keer volk, waaronder op oudejaarsavond. Morgen wordt de colruyt dus leeggekocht, dan hebben we dat alvast gehad. 
Week 2 proberen we vooral in teken van Joanna te stellen. Er komen vaak kindjes spelen en de andere dagen doen we uitstapjes op kindermaat. Ik laat haar ook nog zo veel mogelijk slapen 's middags, zodat ze lekker uitgerust aan het nieuwe jaar kan beginnen...

maandag 19 januari 2015

Koekenbak

Joanna heeft de eerste microbes van 2015 verslagen.
Het was meteen een serieus gevecht, ze is toch een week ziek geweest en een ziekenhuisopname leek even niet ver weg. Maar wij gooiden wat stevige medicatie en veel liefde in de strijd, waardoor het helemaal goed kwam.
We kunnen ons terug concentreren op bijslapen en vreselijk veel hout vasthouden dat ze toch eventjes gezond blijft.



Intussen voelen wij allebei een goeie valling opkomen, hoe zou dat komen?

Soit, zondag was voor de verandering eens een echte rustdag bij ons, een welkome afwisseling.
Wat moet een mens toch doen met zo'n ganse dag vrije tijd?

Toveren!

Of daar leek het toch op voor Joanna.

Samen koekjes bakken, magisch was het voor haar.
Grote oogjes en open mondje, wat gebeurt hier toch?
Beetje deeg mogen kneden en roeren. Echt koken (en knoeien), hoera!
En dan koekjes mogen prikken uit het deeg. Feest! We moeten ons wel eens wat leuke vormpjes aanschaffen...



Vervolgens kijken in de oven naar de koekjes die bakken en uitgebreid vertellen aan mama en papa dat we moeten oppassen want dat de oven warm is ("ai!").
En tenslotte, uiteraard, smullen maar.



Voor herhaling vatbaar!
Als we ooit nog eens - geheel per ongeluk - wat vrije tijd op overschot hebben.

woensdag 31 december 2014

Mijn jaareinde!

Ik leef nog!

Ik geniet gewoon met volle teugen van mijn 2 weken Kerstvakantie, tijd die smelt als sneeuw voor de zon (hoe toepasselijk!). Ik neem ook wat blogverlof, niet echt bewust maar it just happened.
Te veel andere leuke dingen te doen tijdens de laatste 10 dagen van 2014!

Zoals daar zijn (in willekeurige volgorde):
*
Kerstavond bij ons thuis doorbrengen met familie en schoonfamilie, 14 eters in totaal. De raclette smaakte en de sfeer was opperbest. Vorig jaar stond ik nog zelf in de keuken, dit jaar veel meer kunnen genieten van het samenzijn. Voor herhaling vatbaar!


*
Mij kapot werken in de tuin samen met mijn lief. Joanna is nog 2 dagen naar de onthaalmoeder geweest deze vakantie en daar hebben wij van geprofiteerd. Er zijn 6 bomen gesneuveld (waarvan enkele dode, no panic), ik heb gezaagd en gehakseld alsof ik nooit iets anders doe. Mijn lichaam wist mij wel te vertellen dat dat laatste gelogen is, amai mijn spieren! Maar ik heb er meer dan een week later nog deugd van. En onze tuin ook, die herademt ;-)
*
Op Kerstdag een mooie wandeling doen in Dikkele en omstreken, door weer en wind (lees: hagelbuien en zon). Leverde mooie foto's op, frisse neuzen en lege hoofdjes. Heerlijk!!


*
2 daagjes weg met mijn lief naar Limburg. Een ganse dag wellness, en heerlijke massage, een blitsbezoek aan Hasselt (en zijn fenomenale Kerstmarkt! Wij werden letterlijk een beetje kwaad op Gent: dat kan veel beter verdorie!!!) en soldenfestijn in Maastricht. We vonden het allemaal zo geweldig dat we overwegen volgend jaar tussen Kerst en Nieuw daar een paar dagen iets te huren met de hele familie. 

Mini stukje van ons Wellness hotel...



*
Dus ook, juij, plannen maken voor 2015! Daar word ik blij van!
*
Geen voornemens voor 2015. Nooit eigenlijk, het is geen traditie bij mij. Ik leef mijn leven gewoon zoals het komt en probeer er het beste van te maken. Ik maak (en kraak) het hele jaar door voornemens, niet alleen rond de jaarwisseling ;-)
*
Gaan zwemmen met Joanna en tot de conclusie komen dat we dat echt meer moeten doen. In de winter rolt ze vaak van infectie naar infectie en dan lijkt ons dat niet altijd oppportuun. Maar als we zien hoe ze in het zwembad van elke seconde geniet, dan mag je dat misschien als voornemen noteren voor 2015: meer gaan zwemmen met Joanna.
*
Sneeuwpret! 
Voor Joanna, maar ook voor mij, want ik hou echt wel van dat Winter Wonderland!





*
Op de eerste rij zitten terwijl Joanna aan een razendsnel tempo haar woordenschat begint uit te breiden. Bal, koek, pop, appel, auto (respectievelijk baj, koek, pup, appe, auko) kwamen er allemaal bij de laatste dagen. Ze zegt ook al een tijdje "ai eda" (pijn gedaan) en "boe eda" (boem gedaan, gevallen dus) met de bijpassende gezichtsexpressies. Fantastisch.
*
Ook in de categorie Joanna: kaka en pipi blijven zeer populair. "Nanna kaka pipi" of "Pup kaka pipi" (en dan haar pop op het potje zetten) of "Mama/Papa kaka pipi" wanneer wij naar het toilet gaan. Zelf gaat ze soms eens op het potje zitten, maar meestal zonder resultaat. We forceren niets, want het kind heeft gevoel voor drama en het potje durft dat wel eens aan te spreken. Ze is er sowieso nog wat te jong voor, maar de interesse (of beter obessie?) is er alvast.
*
Ontbijt bij ons thuis met vrienden en een sneeuwlandschap op de achtergrond. Heerlijk bijkletsen en op het gemakje uitgebreid eten, love it!
*
Nog eens echt uitgaan en dansen!! Jaja!
*
Joanna van dichtbij zien kennismaken met een draaimolen, gevolgd door drama wanneer bleek dat we daar niet eeuwig konden op blijven zitten.



En er moeten dus nog een paar dagen komen hé! Oudjaar bij vrienden, nieuwjaar bij familie, solden shoppen met mijn bestie, pannenkoekennamiddag met vrienden en hopelijk ook nog een paar momentjes van rust :-) Ik had gehoopt wat extra tijd te hebben om te lezen, te haken, wat administratie te doen. Maar er kwamen te veel leuke dingen op mijn weg in de vakantie. Dju toch ;-)

Wensen voor 2015 volgen binnenkort, eerst ga ik het voorbije jaar in schoonheid afsluiten. 
Feest ze!!

maandag 8 december 2014

Ontsnappen is onmogelijk

Eindelijk nog eens tijd om te schrijven, meteen zal duidelijk worden hoe dat komt.

Wat woensdagavond begon als "ik voel me niet zo goed", escaleerde vrijdag tot "ik ben ziek". Dat zat er een beetje aan te komen: donderdag zeer zware en lange werkdag (dus niet echt een "zorg goed voor jezelf" momentje) én ik was de laatste in ons rijtje van drie die nog niet getroffen was door de vuile beestjes.
There is no escape!

Zaterdag leek het wat beter, wat ik vooral wijt aan de kracht van het brein. "Het is Sinterklaas en ik mag en zal niet ziek zijn!". Ondanks een heel korte nacht (Joanna kon de spanning rond de komst van de Sint blijkbaar moeilijk aan), voelde ik mij zaterdag dus wel OK.

Sinterklaas sfeerbeeldje

Maar het brein kent ook haar grenzen.

Gisteren veranderde ik in de loop van de dag langzaam maar zeker in een hoopje ellende en vandaag beleef ik het hoogtepunt.
Ik ben uit bed geraakt en via bad in de zetel. Het is nu middag maar ik ben alweer uitgeput. Slikken is een marteling; niet alleen denkt mijn linkeroor dan dat we een landing aan het inzetten zijn (en is het half doof), maar ik voel het telkens tot in elke kleinste holte in mijn kop.

Mijn beste vrienden vandaag zijn citroenthee en ibuprofen. Lots of it.

En Netflix!

Met als eerste officiële verslaving: Gossip Girl! Met glans gewonnen van Breaking Bad, dat ik ook zeker kan smaken en ik later nog wel uitkijk. Maar nu gaat al mijn aandacht naar de ongeloofwaardige verhalen van rijke knappe tieners in Manhattan die vertolkt worden door acteurs die er veel ouder uitzien dan de personages die ze moeten vertolken.


What's not to like?