Hooked #2

Hier ben ik zo degoutant trots op!
*Grijns*

Op de muts, op de sjaal en op de dochter.
Nu die laatste nog uit de patatten krijgen, ze rijgt de infecties aaneen en het is nog niet eens écht winter.
*Zucht*

Ik ben intussen begonnen aan het volgende project: een dikke warme sjaal voor mezelf (want ik heb er nog maar 100 of zo). En uiteraard bijhorende muts. Alleen al omdat dat zoveel sneller klaar is en dat is dus kicken. Quick fix!
*Giechel*

Daarna zou ik eens zot durven doen!
*Knipoog*

Mijn conclusies bij het grote ploetermoeder debat van deze week

Na nog meer lezen en nog meer nadenken en wat discussiëren, stootte ik vandaag eindelijk op dit opiniestuk waar ik mij volledig achter kan scharen.

Het beschrijft wat ik er zelf van denk. Lees het hele stuk, niet alleen de titel, want die vind ik minder relevant. Ik steel ook even het prentje erbij :-)

"Dat Robberechts werk en gezin perfect kan combineren, heeft meer te maken met persoonlijke situatie- en karakterkenmerken dan met het gegeven dat iedereen dat maar moet kunnen." En verder: "Hoe anders is de situatie van pakweg eenoudergezinnen of mensen met een laag inkomen, die de financiële gevolgen niet kunnen dragen?"
Vinger op de wonde: het gaat over keuzes KUNNEN maken, en dat is lang niet voor iedereen het geval! Een beetje solidariteit aub, bedankt! Ik heb het niet alleen over alleenstaande ouders of ouders met kinderen met een speciale zorgbehoefte. Het gaat om zoveel andere randvoorwaarden die goed moeten zitten om keuzes te KUNNEN maken: opvoeding, opleiding, omkadering, sociaal netwerk, financiële draagkracht, en ga zo maar door.

In dit stuk wordt daar volledig aan voorbij gegaan, en dat stootte mij tegen de borst. Ik begrijp de achterliggende boodschap van de auteur, maar ik vind deze slecht (op het gemene af) verwoord. En denigrerend tegenover huismoeders. Strijken is óók werken, just sayin'.

En ook nog: "Zou dit geen werkelijke emancipatie zijn: dat we allemaal op gelijke basis kunnen kiezen wat we echt willen? Dat we een afgewogen keuze kunnen maken tussen werken en thuisblijven, zowel mannen als vrouwen?"
YEP! Daar gaat het inderdaad precies over! Dank u!

De rest moet je zelf maar lezen ;-)

En nu stop ik erover, beloofd!
Mijn ei is gelegd. Amen

Intermezzo #3

Maandag stootte ik op dit artikel in het online magazine Charlie.
Ik deelde het prompt op facebook.

En ik bleek niet de enige bij wie het aansloeg.
Intussen las/hoorde/zag ik de auteur van het stuk in kranten, op radio, op televisie.
Het mooie stuk schrijfsel ging zowat viraal.
De combinatie gezin - werk en hoe daarmee om te gaan, het lééft blijkbaar!



Het gekke is: iedereen lijkt er zo enorm mee begaan, maar weinigen doen er écht wat aan, of proberen er iets aan te doen.

Ik ook niet, for that matter. Ik sta niet op de barricades.
Ik deel dit en verwante zaken enkel op facebook, meer niet.

Waarom?
In de hoop dat iemand anders het voor mij zal doen?
Omdat het te moeilijk lijkt, de samenleving zo fundamenteel doen veranderen?
Of omdat ik eigenlijk 1 van de gelukzakken ben, momenteel toch?
Dat laatste neemt niet weg dat ik nog steeds vind dat er nog zeer veel werk aan de winkel is.

Eentje om over na te denken...

Herfstweekend

Stilte hier de voorbije dagen.

Gene paniek!

Gewoon, ik doe ook nog iets anders dan bloggen.

Genieten van een lang weekend, bijvoorbeeld. Mijn eerste vrije dag sinds de start op mijn nieuwe job, dankzij de recup van 1 november. Halleluja.

En of het deugd deed!

Een weekend vol uit logeren, voor Joanna dan toch. Van pepé en oma, naar mammie en terug naar pepé en oma. Driewerf hoera voor alle betrokken partijen!

Een weekend vol uit eten. Dat was lang geleden.

Een weekend vol creativiteit. Een mutske uit de losse pols: eigen ontwerp, eigen creatie. Sjaalke duurt wat langer.

Een weekend vol film. Thuis en daarbuiten. Cinema, wij doen dat niet veel meer, alleen voor echte toppers. 'Interstellar' is er zo eentje!

Een weekend vol slaap. Of toch meer dan anders. Mens, dat deed deugd. Ik had het echt nodig. 

Een weekend waarin ik al bij al minder buiten ben geweest dan ik normaal zou doen met zo'n mooi weer. Ik heb gefocust op recupereren. Ik had tenslotte recup...

Maar op die prachtige 11 november van gisteren beleefden Joanna en ik toch nog wat buitenavonturen hier thuis. 

Herfst opsnuiven, heerlijk!

Oh, en een weekend met weinig sociale media. 

Ik had het te druk met genieten.

Hooked

Ik ben niet iemand die goed kan stilzitten.
Let op: niet te verwarren met lui zijn. Dat kan ik wel heel goed hoor, zo bij momenten!

Maar 's avonds in de zetel zitten en naar tv kijken zonder iets om handen te hebben, dat is zo mijn ding niet. Ik word daar een beetje zenuwachtig van, op 1 of andere manier.
Sinds de herfst in het land is, zit ik dus vaak (of toch op die avonden dat ik thuis ben) met een half oog naar tv te kijken en met een half oog op mijn smartphone (of de laptop) te kijken.

Te veel beeldscherm om goed te zijn.

Daar wees mijn lief mij op en dat stelde ik zelf ook vast. Het was erover.

Dus vorige week dacht ik, ik moet iets vinden waar ik kan mee bezig zijn 's avonds bij wijze van ontspanning. Iets zonder beeldscherm, iets waar ik rustig van word, waar ik gemakkelijk naar grijp. Want ik ken mezelf: ik wil een leuke hobby, maar het mag niet té veel vragen van mijn tijd en energie. Ik zei toch al dat ik best wel lui kan zijn!

Ik heb van kinds af al een voorliefde voor alles wat handwerk is. Ik doe het graag en heb er - al zeg ik het zelf - ook aanleg voor. Als student sloeg ik tijdens de blok in de winter altijd aan het breien. Rust in mijn hoofd, zalig!

Nu had ik in breien niet zo'n zin. Ik wil namelijk echt graag goede, mooie, bruikbare dingen maken en breien is zo'n gedoe. Ik wéét gewoon dat ik dat niet erg lang zou volhouden. Het gaat mij net iets te traag, een foutje zie je goed en is niet gemakkelijk recht te zetten, het is zo'n gedoe met die 2 naalden en begin maar eens gevallen steken te proberen oprapen.
Ik zal wel nog eens wat breien, ooit, maar als vaste bezigheid zie ik het niet echt zitten.

Naaien (als in: zelf kleren maken, mannen) wil ik ooit nog eens doen, maar nu niet. Ik moet van nul beginnen: een naaimachine kopen, naailes volgen (dus: investeren terwijl wij proberen sparen, geen strak plan!), stoffen kopen (dat kost ook weer centjes) en dan allicht vaststellen dat ik er toch niet genoeg tijd voor kan/wil vrijmaken.  Ik zit in een periode in mijn leven waarin ik de energie om zoiets op te starten mis. Dat wijst waarschijnlijk ook op niet genoeg goesting. Niet doen dus.

Long story short: ik haak.
Ik hou van haken.

Het gaat snel, is niet zo moeilijk (vind ik toch), lekker repetitief (maakt je hoofd leeg), je kan mooie dingen maken (die voldoening wanneer je iets creëert uit het niets, heerlijk!) en het is een beetje verslavend. Vanavond moet ik werken, zal pas laat thuis zijn en vind het nu al jammer dat ik mijn haakuurtje moet missen.
Het vraagt ook wel wat investering; wol kan zeer duur zijn maar er zijn zeker ook goedkope alternatieven. En cadeautjestijd komt eraan, lekker handig!

Intussen maakte ik al een sjaaltje voor Joanna en een col voor mezelf uit restjes wol die ik vond in mijn breitas van vroeger. Ook voor Michiel is een sjaal in de maak. Allemaal projectjes om erin te komen, terug voeling te krijgen met de haakpen en de wol, de steken terug in de vingers te krijgen.

Gisteren startte ik het echte werk: ik kocht een boek waarin meer dan 200 steken staan uitgelegd en ging een voorraad wol inslaan. Ik kon het niet laten om alvast iets ingewikkelder te proberen, waardoor ik alweer te laat in mijn bed zat.
Note to self: de hobby mag niet ten koste gaan van de slaap. Moeilijk!

Dit wordt dus een sjaal voor Joanna, een muts volgt ook nog.

I'm hooked!!

Hoe ik werk

Ik heb niet de gewoonte over mijn werk te schrijven, maar ik maak graag een uitzondering na het lezen van dit interessant stukje schrijfsel.
Want het gaat niet zozeer over mijn werk op zich, wel over hoe ik functioneer. En ik vond het best wel intrigerend, om dit interview met mezelf te doen!

Mijn job? Ik ben coördinator bij de Zorginnovatiecluster vzw. Klinkt vaag, is het niet, wel heel breed. De vzw heeft als doel de zorgeconomie in Zuid-Oost-Vlaanderen te stimuleren, heeft meer dan 50 leden uit de zorgsector en 1 werknemer, zijnde ikzelve. Ik ben dus mijn eigen baas en dat heeft bijna uitsluitend voordelen. Je kan het een beetje beschouwen als ben ik zelfstandige in loondienst. Er is veel werk, nu en als ik mijn eigen toekomstplannen mag geloven nog veel meer in de toekomst. Maar ik doe het van dag tot dag, dat werkt het best!
On the move? Ik heb een iPhone 4S van mezelf en smartphone van Nokia van het werk. Oh en sporadisch gebruik ik onze Ipad 1, voor mezelf om te lezen of voor dochterlief als lange-autorit-entertainment.
PC of Mac? Een Acer laptop van het werk (Microsoft dus), een Macbook Air van het lief en een Mac Mini van mezelf. Apple is mijn vriend, but I see other people.

Heilige apps/tools/software
Voor het werk blijft het simpelweg bij Office programma's. Outlook voor mails en agenda en verder de heilige drievuldigheid Word-Excel-Powerpoint. Die office programma's en ik, wij komen best wel overeen. Iets exotischer heb ik niet nodig om mijn werk goed te doen. 

Ik ben nogal voorstander van werk en privé gescheiden te houden, dus ik houd ook via Hotmail (tegenwoordig ook Outlook) een privé-kalender bij. Deze is gesynchroniseerd met mijn iPhone, de agenda van het werk niet. De iPhone is namelijk privé, voor het werk heb ik een smartphone van Nokia die doet wat het moet (bellen, sms'en, mailen) maar waar ik verder niet aan gehecht ben.

Daarnaast ben ik grote fan van Dropbox, dat ik zowel voor het werk als privé gebruik. 

Google Maps is ook een dikke vriend van mij. Ik heb altijd al een voorliefde gehad voor aardrijkskunde en ik ga nooit ergens naartoe zonder het eerste gelokaliseerd te hebben op Google Maps. Ieder z'n meug!

De werkplek
Als ik op de hoofdzetel in Aalst ben, dan zit ik aan een eerder ouderwets bureau in een wat verouderd gebouw. Gepersonaliseerd is de werkplek (nog) niet, gezien het niet mijn enige werkplek is en ik er dus ook niet erg aan gehecht ben.

Met zicht op mijn lievelingsjas

Als ik thuis ben (yep, ik kan kiezen waar ik werk. En wanneer ook.), dan zit ik gewoonlijk in ons bureautje. Daar staat mijn Mac mini, maar ook het bijhorend grote computerscherm, dat ik dan aansluit op mijn werklaptop waardoor ik met 2 schermen kan werken. Ik ben het zo gewend geraakt op mijn vorige job, dat ik het nu soms echt vervelend vind "maar" 1 scherm te hebben :-)
In de winter zit ik echter vaak gewoon beneden aan de eettafel (of waarom niet lekker in de zetel als ik moet lezen bijvoorbeeld), omdat die leefruimte verwarmd is. Dan moet ik niet extra stoken in de bureau. De energieprijzen tegenwoordig, weet je wel...
En ik heb ook nog een 2de bureau in Aalst waar ik terecht kan, bij 1 van onze projectpartners. Open space, moderne sfeer. Leuk ter afwisseling!

Getting things done
Korte-termijn-deadlines zetten voor mezelf, dat werkt het beste. Ik duid in mijn agenda aan wat ik wanneer gedaan wil krijgen, blokkeer halve of ganse dagen per to do en probeer mij daaraan te houden. Proberen zeg ik, want er komen uiteraard altijd onverwachtse zaken op me af ook. Maar ik ben flexibel en bouw meestal ook voldoende buffer in.
Anderzijds, wanneer de deadline niet erg strak is, ben ik soms snel afgeleid. Die pomodoro-techniek waar lilith van spreekt, ga ik dus ook eens testen!

Check!
Vroeger gebruikte ik al eens de fameuze vlagjes in Outlook om mijn to do's op te lijsten. Tevergeefs, eerlijk gezegd, ik keek er meestal niet naar. Nu heb ik in mijn Postvak In een mapje "to do" gemaakt (kan het simpeler?), waar ik elke dag in ga kijken. Dat werkt wél, om 1 of andere reden.
To do's die niet in mijn mails staan, noteer ik in mijn agenda. Wanneer ik een periode blokkeer om aan een bepaald project te werken, schrijf ik in de notities wat allemaal moet gebeuren. Werkt óók goed!

Privé gebruik ik Fantastical op mijn iPhone. Agenda & herinneringen in 1, handige app. Zeker voor die herinneringen, ik ben vaak zeer dankbaar voor het bijhorend alarmpje! Verder houd ik to do lijstjes bij in mijn notities op mijn iPhone. Heb ik altijd bij de hand, en hoewel ik vroeger een papieren agenda had, zijn lijstjes op papier nooit echt mijn ding geweest. Best wel raar voor een organisatie- en controle-freak als ik, die dus graag lijstjes maakt... Zelfs mijn boodschappenlijstje staat op mijn iPhone!



Gadget-freak?
Helemaal niet. Het is nu bijna 3 jaar geleden dat ik mijn iPhone kocht, mijn eerste en voorlopig enige. Ik vind dat die dingen, nu nog steeds, gigantisch veel kosten en ben er dan ook zuinig op. Af en toe begint het beestje het wat lastig te krijgen (de batterij buiten beschouwing gelaten, die heeft het al heel lang heel lastig), maar ik ben er dan ook mee vergroeid geraakt. Eerlijk toegegeven: het ding is onbewust een verslaving geworden, en daar wil ik wel terug van af. Ik moet daar eens werk van maken!

Het oor wil ook wat
Soms wil ik pure stilte, soms is wat achtergrondmuziek of de radio wel fijn. Toen ik studeerde, luisterde ik wel vaak naar klassieke muziek, dat bevorderde mijn concentratie. Tijdens het werk nog niet geprobeerd, misschien moet ik dat eens doen.

Boekenwurm
Momenteel ben ik bezig in "This is were they leave us", maar het wil niet vlotten.
"Us" staat klaar, maar ik geef de vorige eerst nog een kans. Ik ben geen quitter als het op lezen aankomt, ik leg niet graag een boek naast mij neer zonder het uitgelezen te hebben. Ook al is het niet echt mijn ding. Oh, en het Blogboek staat ook klaar, zoals je ziet!

Ik ben een e-readster. Hoewel ik ook heel graag een echt papieren boek ter hand neem, vind ik dat e-readen echt handig: zoveel praktischer in bed en eerlijk, de boeken zijn ook gewoon goedkoper! Mijn eerste e-books kocht ik voor onze reis naar Thailand, intussen ruim 2 jaar geleden. We trokken rond met de rugzak dus de kilo's werden zwaar beperkt. Maar een reis zonder goeie lectuur is voor mij geen vakantie, dus daar bracht de iPhone uitkomst. De iPhone, ja, ik slaag er prima in om op dat kleine scherm te lezen. Lettergrootte en lichtsterkte pas je gewoon aan. Nooit problemen mee gehad, hoewel veel mensen me vreemd aankijken als ik het vertel. 

De schone slaapster
Niet dus. Ik ben een vreselijke slaapster: het aantal nachten per jaar dat ik aan 1 stuk door slaap, van 's avonds tot 's ochtends, kan ik op 1 hand tellen. Ik slaap moeilijk in en word wakker van het minste licht of geluid of van de minste beweging. Daarenboven is onze dochter ook wel vaak wakker 's nachts.
On top of that heb ik eigenlijk veel slaap nodig om goed te functioneren. Ik ben dus constant vermoeid sinds de komst van onze dochter, al is dat in gradaties. Het went, maar tijdens slechte periodes vind ik het nog altijd erg lastig, dat slaaptekort.
Over het algemeen ga ik dus vroeg slapen (dat varieert tussen 21u en 23u) en opstaan gebeurt meestal rond 6u30. Behalve in het weekend!

Gouden raad
Dat ik meer moet loslaten. Ik krijg dat advies nog altijd, vaak. En dat is goed.
En ik doe heel hard mijn best.

En nu ga ik eens enkele apps en tips opzoeken die ik in alle andere "Hoe ik werk"-blogposts al ben tegengekomen. Merci daarvoor!

Over regen en drop

Het was hier stil de voorbije week.
Dat heeft te maken met drukte, maar vooral met het sukkelstraatje waarin ik mij sinds 10 dagen bevind.

Ik sukkel letterlijk van de ene infectie in het andere kwaaltje.

Om maar 1 voorbeeldje te noemen: sinds gisteren maakt mijn hardnekkige rugpijn (Geblokkeerde wervel. Pijn!! Lang leve mijn osteopaat!!) plaats voor iets wat een bovenste luchtweginfectie zal worden. De aanloop daar naartoe gaat bij mij altijd gepaard met een dag of 2 ellendig voelen en een energieniveau onder nul.

Ik zit dus al 10 dagen allesbehalve goed in mijn vel en dat zal zo precies wel nog eventjes doorgaan. Op zo'n momenten moet het bloggen even wijken...

En toch hé.

Toch hou ik van de herfst!

Kijk maar: